RubyQ stopt

RubyQPrecies drie jaar lang heb ik het management van RubyQ gedaan. Drie jaar geleden was ik nog een ‘rookie’ die om de hoek kwam kijken bij muziekmanagement. Door RubyQ, toentertijd en altijd een gewaardeerde en potentiële band geweest, maakte ik mijn entree in in het pop-rock circuit. Nog meer dan mijn Master in Music Management heeft de band mij kilo’s management-bagage meegegeven. Naast alle expertise die ik met de band heb mogen ontwikkelen, was het ook vooral heel erg leuk om met RubyQ op pad te zijn. Vandaag, 19 juni 2009, is het allerlaatste optreden van RubyQ…

Toen ik voor het eerst in de kamer van Erik Veerman de muziek van RubyQ hoorde, viel mijn mond ongeacteerd wagewijd open. Deze muziek geloof ik, en alle muziekliefhebbers moeten weet hebben van deze briljante muzikanten. Toen was ik nog niet hun manager. Dezelfde Erik kwam enkele maanden later bij mij polsen of ik oor had naar de managementfunctie van RubyQ toen toenmalig opperhoofd Nathalie stopte. De beslissing was zo gemaakt.

RubyQ was een goed voorbeeld waarin je hoort wat voor speciaals er gebeurd als je vijf getalenteerde muzikanten bij elkaar zet. Ieder bandlid had een ander creatieve gedachten. De ontploffing van creatieve magnetische trekvelden zorgde voor RubyQ’s ongelofelijke geluid.

3voor12 belde op om de precieze details van het stoppen te vragen. Hier mijn uitleg. Ben ontzettend blij dat er geen ruzies zijn. Geen scheve gezichten. Gelukkig niet. Maar als manager zag ik het RubyQ proces verstijven. Toen ik begon was iedereen nog (Rockacademie) student. Tomeloze energie, wilskracht en het allerbelangrijkste facet tijd was toen zeer voorradig. Doordat bandleden moesten gaan werken naast de muziek, merkte je al het eerste verval in commitment. Merkbaar, maar (nog) niet cruciaal.

Het keerpunt voor RubyQ’s weg naar de top was in mijn optiek het vertrek van Barry Meulenbroek (drummer) en Erik Veerman (bassist) naar Zuid Amerika. Achteraf kan ik pas goed analyseren hoe belangrijk deze twee waren in de muzikale RubyQ balans. Na hun vertrek lag het schip RubyQ scheef en kon het niet goed meer koersen.

Sanne schoot een maand geleden de kogel door de kerk. Zelf had ze niet de visie hoe RubyQ zou moeten klinken en de input van voornamelijk Yoshi maakte haar muzikaal niet gelukkig. De stuurloosheid had haar dusdanig gedemotiveerd. Ze belde me op dat zij het moeilijke besluit zou gaan nemen. Stoppen met RubyQ. De band kon Sanne’s gevoel onderstrepen, waarmee het format RubyQ eindigt.

Vanavond het laatste optreden. Laatste keer de beste gitarist van Nederland, Martien Keesmaat, aan het werk zien binnen RubyQ. Laatste keer de zaalvullende opera-uithaal van Sanne Mus. Laatste keer de schreeuwende, snijdende riff van Say That You Need It door Yoshi Breen ingezet.

Enorm jammer en dood en doodzonde…

One comment on “RubyQ stopt”

  1. […] aan CD’s. Sindsdien zijn er mondjesmate t-shirts verkocht (misschien in het totaal 6?). Nu de band gestopt is zit het met een voorraad t-shirts. Toentertijd investeringswaarde: meer dan […]

Say Something

Your email address will not be published. Required fields are marked *