Help de live-muziekscene niet om zeep

band_beginnenAls muzikant opereer je in een markt waar 95% niet kan leven van zijn of haar muziekambacht. Beginnende muzikanten zien nauwelijks wat terug in CD opbrengsten. Allerlei (ook hier op deze weblog gepretendeerde) alternatieve manieren om geld te verdienen moeten zich nog gaan bewijzen. Wat is op dit moment ‘the main focus’? Het live-circuit: spelen in het openbaar. En juist daar zijn ‘we’ bezig onze eigen glazen in te gooien.

Als jong bandje met alleen je familie als trouwe volgers loop je tegen de moeizame onderhandelingen met (muziek)cafés op. Je wil spelen, maar praktisch niemand boekt je omdat je niet bekend ben. Niet bekend betekend in Nederland geen publiek. Een prachtig kip-of-het-ei-verhaal. Want hoe kun je meer publiek garanderen als je niet eerst de gelegenheid krijgt publiek voor je te winnen?

En daar wordt een cruciale concessie gedaan. Je gaat je prijs vernederend laag maken in de hoop te mogen spelen. Waardoor je meewerkt aan een marktwerking waar je later in je muziekcarriere last van krijgt.

Wat je wil bereiken is dat je gages rendabel worden. Bands met enige ervaring/bagage kunnen op een gegeven moment €300, €400 of soms meer gaan vragen in de Nederlandse ‘band-scene’. En wat kom je dan tegen? Programmeurs die zeggen dat ze net zo goed een bandje kunnen boeken voor de helft van de prijs. Inderdaad… een beginnend bandje (en dat was jij ook!) die de gage-knieval doet.

En nu hoor ik je denken, “Exposure! Jonge bands kunnen zich in de kijker spelen. Publieken aanboren die ze anders nooit hadden bereikt. Nieuwe boekingen scoren.” En dat is ook wel zo. Maar nogmaals: willen al die investeringen ergens rendabel worden, dan houdt je op die manier de toekomstige markt voor jezelf kunstmatig laag c.q. k.u.t.

Ik pleit voor een resolute gedachten. Geen enkele band speelt meer voor minder dan €250,-. Het effect? Programmeurs maar voornamelijk café bazen zullen nog beter hun best doen om het kaf van de koren te scheiden. Resultaat: hogere kwaliteit voor het luister publiek. En dat is waar de slag moet worden gemaakt. Publiek dat naar een concept of bepaalde muziekavond komt. Ongeacht welke naam staat te spelen. Kan dat werken? Ja. Zie Duitsland. Zie Frankrijk. Zie Engeland.

Het zal ook de ondernemende muzikanten van de hobbyisten gaan onderscheiden. Bands die er echt voor gaan, zullen boven drijven en kansen krijgen.

(Muziek)cafés die zullen roepen “Zo komen we echt niet uit de kosten!”, jammer voor hen. Als je de meerwaarde van live muziek wil hebben in je zaak, zul je er ook voor moeten betalen. Helemaal in deze tijden waar de muzikant desperate op zoek is naar inkomsten.

Deze post is ontstaan toen ik in een gesprek met De Popronde organisator te horen kreeg wat de 50 geselecteerde bands gemiddeld voor gage vroegen: €156,-.

11 comments on “Help de live-muziekscene niet om zeep”

  1. Beste United en mede-lezers, ik werk hier in finland in een bar en heb jaren in de Hollandse muziek-cafe-festival branche gewerkt. Ook hier is op een gegeven moment gezegd door de Finse buma dat een Band die O.A. covers speelt. een bedrag moet storten. automatisch heeft dit vervolgens geresulteerd in een Vrije/ongesreven wet minimum prijs voor Bandjes. 350,-(hou rekening met lange afstanden)
    Muziek kafe’s konden deze prijs(soms + reiskosten) niet meer betalen en hebben uiteindelijk besloten om dan maar helemaal geen bands meer te boeken (funest voor beginnende bands)
    en dus ipv. een band een karaoke Machiene neer te zetten om toch “muziek-publiek” in de kroeg te krijgen. Uiteraard draaien Elvis en Jim morrison zich om in hun graf vanwege het gekweel en misplaatste noten. Maar na een gewenningsperiode aan het idee om als klant zelf dan maar te zingen wordt na een paar bier er toch aan toegegeven en de kroeg zit wel vol. En dat is uiteindelijk wat de uitbater wil. Een doodsteek voor beginnende bands die dan alleen nog maar kans hebben op een p[opronde cq. gratis op festivals spelen.

    Ergo een minimum prijs landelijk afspreken leek in eerste instantie een goed plan maar kan de dood betekenen. een Bar eigenaar kijkt immers naar zn kassa.

    semi oplossing: Band Batlle laat de klanten van de Bar op de avond dat een band speelt bepalen of de Band goed zijn best heeft gedaan en welke beloning daar tegenover staat.
    Hier in finland betekend dit dat dan de band zoveel mogelijk “groopies” meeneemt om hun gage op te vijzelen, ook de Bar eigenaar zal dan met plezier betalen omdat de groopies meer bar omzet genereren. Ergo de kool en de geit worden beide gespaard

  2. […] opzet van een artikel over gages in de Nederlandse muziekscene. Door de heftige discussie over een post op de weblog van Music United, is daar nog eens goed over gepeinsd en een nieuwe opzet gemaakt. Nu blijkt […]

  3. Ik volg Rene zeker… Overkill is gevaarlijk, dus het is uiteraard een afweging van hoe (en waar en hoeveel) je speelt met je band. Maar om een voorbeeld te geven van hoe het zou moeten zijn (voor een band die niet zo veel airplay krijgt): Triggerfinger. Die band heeft jaaaaren – voor hun eerste album uitkwam – gewoon gespeeld omwille hun livereputatie. Het maakte eigenlijk niet uit waar of voor hoeveel personen, wel om ‘een publiek op te bouwen’.

    Daarna zijn ze met hun debuutalbum gekomen. Toen hebben ze ‘bekendere’ zalen ook kunnen overtuigen hen te boeken (omwille van de opgebouwde fanbase) en ondertussen (met cd 2 al even onder de arm) kunnen ze veel kritischer zijn over de plekken die ze spelen. Maar het punt is dat ze op 10 jaar tijd gewoon gegroeid zijn dankzij het livecircuit (ongeacht wat ze vroeger als gage kregen).

    Voor jonge bands – zeker zonder album en enige deftige (radio/tv)promotie – denk ik dat het live-circuit nog steeds belangrijker is, dan gewoon af te wachten. Als band moet je zelf beslissen (met een heel realistische kijk op de dingen; en dat is heel moeilijk voor 90% van de muzikanten) of je aan mindere fee gaat/wil spelen. Ik zou dus niet zo snel staan roepen om een minimumfee te hebben, maar wel om af te wegen of je er op andere manieren toch ook ‘een voordeel’ uit kan halen.

  4. Trouwens, trouwe bondgenoot Geert, ook dank voor jouw reactie. Was erg benieuwd hoe jij erover denkt. Nog is verder brainen in een kroeg binnenkort…

  5. Geweldig goed punt @Rene. Volgens mij heb je mijn zeer daar te pakken en heeft het inderdaad meer met de Nederlandse muziekcultuur te maken.

    Ook @Jorg geeft daarin Rene wel gelijk?
    Sowieso leuk om eens Belgische input te krijgen.

    Ben nieuwsgierig geworden naar die deftige muziekcafés. Kun je die is aanstippen?

  6. @Martijn

    Haalbaar in de zin van dat de ‘kleine’ bands er ook aan mee gaan doen. Als zoveel mogelijk bands er hetzelfde over denken dan is het al een hele stap. Er wordt immers een signaal afgegeven. Overigens heeft onze boeker dit signaal al afgegeven 😉

    Overigens lees ik best vaak dat bands maar zoveel mogelijk moeten spelen, waar ze maar kunnen. Mijn antwoord is dat het een jaar echt helpt, maar dat het je band ook gigantisch kapot kan maken. Overkill. Met mijn vorige band hebben we hetzelfde gedaan. Zoveel mogelijk spelen en voor welke gage dan ook. Een jaar lang speel je overal en de naamsbekendheid wordt vergroot (een optreden is dan ook sneller rendabel). Het effect is dat je het jaar erop gewoon niet meer interessant bent voor het publiek en voor de zalen. Ja jullie kunnen we overal al zien. Zelf ben ik veel meer voor het selectief uitkiezen van shows (als je in deze positie zit) maar dan wel zo goed mogelijk promoten SAMEN met de zalen. Als ook de zaal mee wil doen in de promotie dan kan zo’n avond al snel uit.

    Helaas zie je te vaak dat programmeurs van NL zalen niet de moeite nemen om nieuwe of goede bands te scouten. Ze kiezen voor de veiligheid en boeken vaak dezelfde bands of kleine en goedkope bands om een avond rendabel af te sluiten. Als ik zie hoe gemakkelijk we met mijn nieuwe band in het buitenland geboekt worden voor een nette gages en puur door scoutwerk (youtube films, recensies of door muziek te luisteren op onze site) en vergelijk dat met het nederlandse circuit dan is het bedroevend. Ik zeg niet dat ik niet in Nederland wil spelen, maar wil liever geboekt worden op onze kwaliteit dan op prijs.

  7. Ik ken de situatie in NL niet rond de muziekcafé’s, maar in BE heb je een handjevol ‘muziekcafé’s’ die het vermelden waard zijn (ik tel enkel hen die in een deftige PA/promo voorzien). En in al die café’s kun je best meer dan 250 euro krijgen (ook als ‘jonge’ band).

    Nu, sowieso wil ik vermijden dat zoveel mogelijk andere mensen gatekeeper gaan spelen over ‘mijn’ artiest. Door de gages te verhogen, gaat de organisator kieskeuriger zijn. Gaat hij in zijn beslissing dan altijd kiezen voor de artiest die het meeste potentieel heeft? Daar ben ik niet zo zeker van.

    Ik zou dan liever zien dat bands veel kunnen spelen (of ze voor een lage gage spelen, kiezen ze als band zelf) en dat op een deftige manier zelf promoten. Als een band dan potentieel genoeg heeft om goede songs op een deftige manier op te nemen en te verspreiden, dan komen ze wel bovendrijven. Band/artiesten die niet de juiste inzet of songs (vaak nog belangrijker dan inzet!) zullen niet naar de top doorgroeien…

    Ik zie veel te veel bands zonder inhoud die wel speelkansen krijgen en veel te veel gatekeepers die echt goede dingen ‘weren’ omdat de ‘kop van de zanger’ hen niet aanstaat. Plus, heel wat organisatoren kijken wat andere organisatoren doen.

    beetje verhaal van kip & ei, maar mijn doel zou zijn om zoveel mogelijk zelf in de hand te houden en een verhaal te bouwen in het begin ipv te kieskeurig te zijn of anderen laten beslissen over dat verhaal.

  8. Ik maakte me er (vroeger) nooit druk over, die lage gage. Niet dat wij veel in kroegen speelden, omdat dat niet onze strategie was. Wij vonden: eerst een top-CD maken, dan pas de podia op. Wel repeteerden we ons werkelijk helemaal suf, zodat we er ‘klaar voor waren’. Kregen we ook geen geld voor. Af en toe deden we een try-out in de kroeg (voor weinig tot niks) om als band te groeien, voor promotie, voor contact met het publiek en/of ons plezier.
    Eerlijk gezegd vind ik het ook helemaal niet zo’n punt dat veel beginnende muzikanten niet kunnen leven van hun muziek. Muziek maken is een keuze: betaalt iets niet, dan moet je het misschien ook wel niet doen, of is er misschien wel geen markt voor je (op dat moment) Laat muzikanten eerst maar eens zien op eigen kracht en ambitie over die drempel zien te komen, zichzelf te bewijzen door een lange adem te tonen.
    Ook denk ik dat het vragen van een hoge gage in kroegen gewoon niet realistisch is. 250 euro is nou eenmaal niet niks, op een avondomzet van een kleine kroeg. En de vraag is nog maar of het meer klandizie oplevert. Ik hoor de eigenaar van de nachtkroeg waar ik ooit (naast mijn muzikale carriere !) werkte nog mopperen: een bandje kost geregel, tijd, administratieve rompslomp en neemt ook nog eens ruimte in….
    Nee, laat die kroegen maar gewoon een kweekvijver zijn, waarin muzikanten kunnen groeien. Iedere nu bekende band is door die fase gegaan en heeft hem overleefd. Naar mijn idee maak je het vak van popmuzikant juist veel te aantrekkelijk door een minimum-gage af te spreken en trek je teveel bandjes aan die eigenlijk het oefenruimte stadium nog niet zouden moeten verlaten.

  9. “Beginnende muzikanten zien nauwelijks wat terug in CD opbrengsten.” Ik ken bands die bij een optreden een CD of 15 verkopen. Vind ik helemaal niet slecht.

    Elke band moet proberen zoveel mogelijk uit een optreden te verdienen, of via de gage, of anders.

    Maar zelfs Voist doet dus een tour met Anouk waar ze op moeten toeleggen. Een keuze. In de kroeg spelen en er geld op toeleggen? Hebben ze allemaal gedaan. Borsato ook. Iedereen. En dan maar hopen dat het ooit beter wordt… langzaam omhoog. Zoiets.

    Of beter verkoopbare muziek gaan spelen. Als we het dan toch over geld en commercie hebben. Zakelijk denken. Geven wat de klant wil. Et cetera.

    Ik verdiende een behoorlijk bedrag met mijn Braziliaanse Banda Energia van zo’n 9 jaar geleden. Ik de kroegen stonden we nauwelijks want die hebben er het geld niet voor. We speelden toen voor zo’n 300 gulden per muzikant en stonden vaak met 10 man op het podium. Ach, misschien wordt het weer eens tijd … 🙂

  10. @Rene inderdaad! Hardwerkende bands gaan zich onderscheiden. Ben ik van overtuigd.

    ‘Haalbaarheid’ vind ik een ongelofelijk k.u.t. woord. De negatieve smaak van het woord staat voor mij gelijk aan weglopen van je idealen. We hebben hier geen overheid voor nodig. Een veranderende mindset in ons muzieklandschap daarentegen wel.

    Ik ben het met je eens dat dit niet morgen nationaal valt door te voeren, maar dat we er wel morgen mee kunnen beginnen.

    Dank voor je visie, Rene!

  11. Geen slecht plan. Zeker om het kaf van het koren te scheiden. De minder bekende bands of minder goede bands hebben een reden om gewoon vaker de oefenruimte te bezoeken en meer aan zelfpromotie te doen. Of het haalbaar is? Denk het niet of het moet al opgelegd worden dat een band/artiest nooit minder dan een x bedrag betaald mag krijgen. Het zou een goede ontwikkeling zijn.

Say Something

Your email address will not be published. Required fields are marked *