Vervagen de grenzen tussen amateur en prof?

MerindeGisteren destilleerde ik een aantal overpeinzingen uit het interessante boekje van Hans Abbing: ‘Van hoge naar nieuwe kunst’. Vandaag nog twee punten wat me te denken heeft gezet.

  • De overheid is niet trots op Nederlandse popmuziek? En…
  • Haalt de amateur de professional in?

Eerst een stukje overheid en haar rol in de elitaire hoge kunst (klassiek concert bijvoorbeeld) vs. ‘populaire’ kunst.

“Dat de hoge kunst bij de overheid prioriteit heeft, blijkt niet alleen uit de hoge subsidies, maar ook uit ander overheidsgedrag. Zo worden officiële gelegenheden, zoals ontmoetingen met buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders of met ‘captains of industry’, steevast opgeluisterd met uitvoeringen van hoge kunst. Deze overheidsvoorkeur heeft ook een promotioneel aspect. Nederland is belangrijk. Het munt uit door haar beschaving en wil dus wel gekend worden vanwege haar klassieke muziek en niet vanwege haar popmuziek.”

Is Nederlandse popmuziek kwalitatief niet hoogwaardig? Is Van Velzen te klein, Anouk te arrogant, Krezip te schools en Ilse de Lange te lief? Het zou deuren naar het buitenland openen als Nederlandse popmuziek meer ruimte kreeg op dit soort gelegenheden. In de popscene (DJ’s buiten beschouwing gelaten) is het armoede troef wat betreft de export.

Een paar weken terug probeerde ik een lans te breken voor de professionele muzikant (zie post) en hun kunstmatig (?) lage gages. Onderstaande bevinding van Hans Abbing heeft volgens mij daar veel mee te maken. De grenzen vervagen, aldus Abbing. En misschien heeft hij gelijk ook:

“In alle kunstwerelden wordt het parttime kunstenaarsschap belangrijker. Er wordt lesgegeven of tegelijk een beroep in een totaal andere richting uitgeoefend. Hierdoor neemt het verschil af tussen de kunstenaar die parttime een ander beroep uitoefent en de fanatieke amateur die parttime kunst maakt.”

In mijn optiek neemt het verschil misschien wel af, maar blijft wel bestaan. De professional zie ik als een persoon die zingeving vindt in het maken van muziek. Een amateur kan muziek maken er naast doen. Een prof niet. Die kan niet(s) anders.

Een prof is daarom, denk ik, meer bereid dan een amateur breder te investeren. Niet zozeer in instrumentarium maar in management, in boekers, in coaching en het belangrijkste in tijd.

Aan de andere kant kan wel opgemerkt worden dat door de ontwikkelingen (internet, computers, plug-ins) muziek maken steeds makkelijker wordt. Kennis van een instrument heb je niet meer nodig om hem te bespelen. Dat kan de computer. Door de beschikbare informatie en sociale profielen op het net zijn muzikale problemen zo uit de weg te helpen.

Creativiteit en de hoeveelheid tijd (kilometers maken) blijven echter essentiële en onprogrammeerbare gegevens. Net zoals sporters aan de top; trainen, trainen, trainen. Iemand die dit doet vanuit zingeving heeft volgens mij meer gedrevenheid, doorzettingsvermogen en uiteindelijk meer resultaat.

8 comments on “Vervagen de grenzen tussen amateur en prof?

  1. Geert Veneklaas August 3, 2009 11:02 pm

    @Martijn
    Best een lastig onderscheid tussen prof en amateur. Zie ook @David’s reactie. Ik kan me persoonlijk wel vinden in de investeringsbereidheid die je noemt.
    Het rare is dat ik (in mijn Moonflower-tijd) altijd wat moeite had om mezelf professioneel muzikant te noemen omdat we er destijds (ondanks een hit, veel optredens en heel veel investeringen) nauwelijks geld aan overhielden. Geld verdienen staat echter los van professionaliteit, maar dat is veel mensen lastig uit te leggen.
    @Hans Ik denk eerlijk gezegd niet dat de kunstenaarsmentaliteit ze perse verder heeft geholpen. Ik denk eerder dat popmusici de kunstacademie bezochten omdat het nou eenmaal creatieve personen zijn (die hun ei niet op het Conservatorium kwijt konden).
    @Martijn Mag ik je wel even op de vingers tikken over de passage waarin je zegt dat je ‘geen kennis meer nodig hebt van een instrument om het te kunnen bespelen. Dat kan de computer’ ? Ik snap wat je probeert te zeggen, maar die uitspraak gaat me veel te ver. Klanken van instrumenten zijn dan wel binnen ieders handbereik, maar dat wil nog niet zeggen dat je er iets mee kunt. Een drumloop programmeren of een arrangement maken voor een strijkkwartet vereist meer dan de sounds, nl. ook kennis, kunde, creativiteit en een goed stel oren!

  2. Hans (Abbing) August 3, 2009 7:00 pm

    Voor mij is het verschil tussen de professional en amateur, vooral een verschil in mentaliteit (wat lijkt op maar niet helemaal hetzelfde is als zingeving).
    Die mentaliteit leer je van collega’s die zich professional voelen en zich als professional gedragen.
    Soms leer je ‘m ook op een kunstschool. Zoals je weet zijn er heel veel succesvolle popmusici die de kunstacademie hebben bezocht. (Eerder hadden ze op de conservatoria niets te zoeken.) Wat ze daar leerden was niet muziek maken of een instrument bespelen. Ik denk dat ze daar vooral een kunstenaarsmentaliteit hebben aangeleerd en kennelijk heeft dat ze goed geholpen.

  3. David August 2, 2009 7:51 pm

    én je er ook naar gedragen.

    Maar ik denk dat je überhaupt het definiëren van de termen professional en amateur binnen de muziek niet moet willen. Muzikanten gaan er voor of niet, en veel muzikanten die er keihard voor gaan bereiken alsnog niks. Als ze dan toch gaan verkondigen dat ze professional zijn, dan worden ze heel raar aan gekeken.

    Maar eigenlijk martijn, ben ik de draad een beetje kwijt 😛

  4. Martijn Crama August 2, 2009 4:51 pm

    In mijn optiek heeft het niets met ‘zeggen’ te maken.
    Meer met onvoorwaardelijk muzikant zijn wat in gedrag naar voren komt.

    Tjeerd (Voicst) en Maurits (GEM) zijn van die gasten waar je die onvoorwaardelijke drive ziet. Vindt het moeilijk precies te definiëren David.

    Maar ‘zeggen’ dat je prof bent zou wel een hele gemakkelijke zijn…

  5. David August 2, 2009 4:38 pm

    Maar je bent dus een professional op het moment dat je zegt: Ik ben nu een muzikant (en je daar ook naar gedraagt)

  6. Martijn Crama August 2, 2009 4:34 pm

    @David de grenzen (zwart-wit) worden steeds kleiner inderdaad. Je kan naast je tandarts praktijk in een bandje spelen en doorbreken. Alleen denk ik dat de kans groter is dat muzikanten die voor de volle 300% er voor gaan doorbreken. Scholing is een factor, maar niet een definitie voor een professional in mijn optiek.

    En wanneer een aanklooiende amateur een briljante formule thuis brouwt zonder al te veel kilometers, maar wat hem wel een enorme hit oplevert, beschouw ik dat als zo’n prachtige uitzondering die de regel bevestigd.

  7. David August 2, 2009 4:27 pm

    Is er ooit een scheiding geweest tussen “professional” en amateur als het over popmuziek gaat, vraag ik me dan af. Er is pas sinds een paar jaar een rockacademie en de popopleidingen van de conservatoria komen pas net tot bloei. In feite is een professional in de popmuziek iemand die dus inderdaad veel kilometers maakt, en daarmee door zijn wilskracht geld gaat verdienen. Maar het blijft een veredelde amateur, want beheersing van je instrument is zeer relatief (Joy Division kon niet spelen) en creativiteit is maar tot een zekere hoogte te trainen. Zijn alle mensen die van de rockacademie komen professionals? Zijn alle amateurs die eerst psycholoog/tandarts/veehouder wilde worden maar door het succes van het bandje nu full-time muzikant zijn ineens professional geworden? Terwijl het ze ook prima had geleken om veearts/marinoloog/captain of industry te worden.

    Zoiets.

    Ofzo.

    Ik denk gewoon dat er geen scheiding bestaat, omdat het niet over een concreet vak gaat. Het is niet: Je kunt het of je kunt het niet, zoals bij een studie.

  8. Gerjanne Tiemens August 2, 2009 4:21 pm

    Mooi stuk Martijn. Interessant en actueel thema. De zingevingsoptiek is op meerdere disciplines toepasbaar volgens mij, mooie insteek waar ik nog eens wat verder over ga mijmeren.

    Mag de benedenbuurvrouw het boekje een keer lenen? ;o)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>