OK. Je denkt een manager nodig te hebben. Goed dit artikel gelezen?
Vergeet vooral niet deze twee denkstappen te maken:

• Wat heb ik mijn potentiële manager te bieden (en dat hoeft echt niet alleen over geld te gaan)?
• Hoe zou ik gemanaged willen worden?

Als je daar heldere antwoorden op kan formuleren, is het misschien tijd om eens aan een management jasje te trekken. Maar wie trek je aan z’n jasje? Of vindt de manager vooral de artiest en niet vice versa?

Originele post op The New Rockstar Philosophy

Muziek dat raakt — Een aardig liedje. Dat is niet bijzonder. Een toffe riff. Leuk hoor. Maar in het overaanbod van de muziek moet je meer in huis hebben. Muziek (en misschien ook wel het plaatje) moet een manager raken. Het geloof moet binnen slaan. De muziek verdient niet alleen die 10 fans die het nu heeft en daar wil ík je bij gaan helpen.

Toegewijden band members — 110%. Ieder individu in de band moet er voor gaan. Prove by action, never by argument. Kan je promoveren met je korfbalvereniging of een middagconcert spelen op de radio? Wat kies je? Er wordt veel van je gevraagd en dat kan ver gaan. Flexibiliteit, doorzettingsvermogen en professionaliteit. Stuk voor stuk moet men dat kunnen opbrengen.

Mentaliteit – de deal is binnen, manager is binnenboord, gelukkig valt er nu wat werk uit handen. Cute but wrong. Harde werkers vallen op. Brede schouders die veel kunnen en willen dragen. Daarbij gaan managers je alleen maar meer taken geven als het goed is. En als het harde werken z’n vruchten begint af te werpen (fans, live-gigs, radio, youtube-hits…) komt dat onmiskenbaar op de radar van managers.

Vastberaden en onverzettelijk – Florian (Wolff) vertelde me ooit eens het verhaal dat bij de kick-off op een muzikantendag Fer Abrahams een volle zaal muzikanten toesprak. Fer: “Van de, pak ‘m beet, 40 muzikanten die hier zitten, zullen slechts 2 het gaan maken in de muzieksector. Hoogstens.” Florian: “Fuck de rest, ik ben één van die twee!”
Of in een andere metafoor die Jasper van Vugt liet vallen: “De kans te debuteren bij Ajax 1 of FC Twente 1 is groter dan de volgende Marco Borsato te worden.”

Innoveer je mee? – de iPad is nog niet uit of de piratenpartij wordt opgezet opgevolgd door rechtzaken van Brein die het tegengaan terwijl Logic met nieuwe plugins komt. Heb je al eens iemand geFlattrd? Luister en kijk je muziek via AppleTV? Vind je dat je geld verdient of verdien je je geld? De juiste open houding in deze waanzinnige revolutionaire tijden zet je op de kaart.

Visie – last but not least: visie. Wat ontbreekt het hier vaak aan. Weet je wat je wil? Heb je een missie? Managers kunnen je alleen van dienst zijn als ze samen met de artiest naar een doel toewerken. Als dat doel vaag of te veelomvattend is, dobber je rond en zal een manager niet zo gauw komen helpen. Je hebt geen business plan nodig. Wél een stip aan de horizon die je in twee vol zinnen aan me kan uitleggen. Waar ben je naar op weg?

Als je bij al deze punten een vinkje kan zetten en een doel voor ogen hebt, zou je zelf initiatief kunnen nemen om een manager te interesseren. In een volgende post zal ik wat toelichtingen geven op een managementcontract. Mocht je in zee willen gaan met een manager, waar let je op, hoe betaal je je manager en wat is gangbaar?

Een collage van het Nederlandse muziek management landschap opgemaakt in 2012
Zover mijn kennis, netwerk en contacten reiken geef ik een beetje inzicht in de muziek managers markt.
Allereerst kan ik je vertellen dat artiesten als Blaudzun, Dazzled Kid, ED, Tim Knol, Maurits Westerik (GEM), Anne Soldaat, Beans and Fatback (en ongetwijfeld nog meer) een prima carrière aan het opbouwen zijn zonder (vaste) manager.
Schaamteloos eerst even mijn eigen management roster presenteren alvorens we los gaan:

Friendly Fire
Een fijne compagnon (doen veelal boekingen maar ook management) is Friendly Fire. Niels Aalberts en Robert Swarts zijn daar de managers.
Artiesten in het roster: Laura Jansen, Bertolf, Case Mayfield, Only Seven Left

Snowstar
Snowstar (Records) is eigenlijk een label maar doet ook management en hoe. Cedric Muyres laat keer op keer zien hoeveel je (internationaal) voor elkaar kan krijgen door heel veel toewijding.
Artiesten in het roster: Nobody Beats The Drum, Kensington, I Am Oak

3smusic
Evenzo fijne collega’s zijn de mensen van 3smusic en met name Steijn Koeijvoets zie ik als een goede muziekmanager-vriend.
Artiesten in het roster: Dope D.O.D., Daily Bread, Ralph de Jong

Double Vee
Zeer ervaren (Jacco van Lanen en Willem Venema) en vertegenwoordigen vele succesvolle artiesten voornamelijk in hun boekingen maar ook op managementvlak: Double Vee.
Artiesten in het roster: Lucky Fonz, Eefje de Visser

LaLaLa Management
Arjo Klingens is één van de weinige vrouwelijke managers in Nederland. Haar bedrijf neuriet lekker weg: Lalala management.
Artiesten in het roster: De Staat, Roosbeef, Death Letters

Overige kantoren waar ik de personen of de management skills minder goed van ken: Kaiser Management, White Mountain, Dox Records, AT Management, SOZ Concerts, Jammm, Fast Forward, Zwaard Music, Bladehammer, B2music.

Mocht je denken aan startende managers dan zijn dat op dit moment Matthijs Boom, Heflin Smit en Aram Haagsman bijvoorbeeld.

The New Rockstar Philosophy gaf antwoord op deze vraag en ik heb dit eens goed onder de loep genomen.

Focus op de muziek – Er is ontzettend veel te regelen in de (rand)zaken rondom muziek als je serieus aan de slag gaat. Een goede manager zorgt ervoor dat jij je kan concentreren op muziek maken volgens TNRP. Dit is gedeeltelijk waar als je het mij vraagt. In eerste instantie draait het om creëren, maar wanneer een release in zicht komt gaat er veel meer tijd zitten in het gezamelijk uitvoeren van allerlei werkzaamheden. Ook hier focust de manager en stelt prioriteiten.

Leider op commercieel vlak – Er zijn vele wegen naar Rome en genoeg opties om uit te kiezen wanneer je bezig gaat met een serieus muziekdoel. Vaak zijn er binnen een band ook nog meerdere stemmen. Besluiteloosheid of polderpolitiek kan een band de nek om draaien. Iemand moet boven de groep durven te staan en leiding nemen. Wat doen we wel? Wat doen we niet?

Een neutrale partij – Het is lastig voor een groep muzikanten om bepaalde zaken vanuit een neutrale hoek te benaderen. Zoveel mogelijk je neutraliteit bewaren is een grote uitdaging en taak voor menig manager. Bij contractonderhandelingen zie je dit bijvoorbeeld goed of conflicten binnen een band. De psychologie binnen een band [deze blogpost ging daar al over] wordt volgens mij wel eens onderschat. Toch is het van essentieel groot belang op weg naar successen om intern een goed team te vormen.

Een motivator – Tjakka! Maar niet alleen dat. Een manager verdient geen standaard salaris maar profiteert mee van je successen. Dus hij zal er hard voor willen gaan en ervoor zorgen dat jij dat ook doet. Dit is overigens tot op zekere hoogte waar. Ja er moet en mag soms gemotiveerd worden vanuit management, maar als een muzikant onvoldoende gemotiveerd is, hoef ik je waarschijnlijk de consequenties niet uit te leggen.

Oog voor detail – Kleine lettertjes. Maar dat niet alleen. Hoe vaak geven voetbal-analisten wel niet het commentaar dat de winnende partij heeft gewonnen omdat er een paar details beter waren uitgevoerd? Eigenlijk is een manager als een buizerd. Hoog in de lucht voor overzicht maar met scherpe ogen voor ieder klein detail wat zich op de grond afspeelt.

Dit zijn een paar belangrijke speerpunten. Mis ik naar jouw zeggen essentiële? Geef een reactie en vul aan.
In de volgende post antwoordt op de vraag “hoe vind ik een manager?”, of beter gezegd, waar letten goede managers op zodat zij jóú zullen vinden.

Vanaf gisteren is de single Dibadi van Stefany June uit. Bij een goede release wil je graag een mooie clip hebben. Clips zijn ideaal om te delen, te hypen en nog steeds is YouTube een belangrijke muziekzoekmachine.

Maar hoe stamp je een clip uit de grond? Je hebt geen geld, maar wil toch wat moois maken. Hoe hebben we de videoclip van Stefany June gerealiseerd?

Op de set tijdens de draaidagen van Florian Wolff‘s So Far So Good behoorde Thomas Jeninga en Rob van Wegen tot de crew. Zo sjouwde ze twee dagen met lichtinstallaties van plek A naar plek B, gedreven door Florians muziek en sympathie. Tijdens een change-over begreep ik van de twee dat zij een creatief filmcollectief aan het opzetten waren: Moeders Mooiste.

Bevriende regisseur Michiel ten Kleij vertrok voor een half jaar naar London. Met hem schoot ik de clip van Florian, maar dit keer kon hij me niet helpen. Direct dacht ik aan Moeders Mooiste en belde Thomas. “Stefany June wil een clip schieten, en Michiel is naar London. Kunnen we eens een biertje doen?”

In ‘t Hoogt hebben we vier of vijf Choufjes zitten drinken. Thomas vond de muziek te gek en wilde heel graag als cameraman de clip draaien. Rob had al laten weten de productie graag te willen oppakken. Mooi!

Met een productieleider en een cameraman heb je nog geen clip. Stefany (en ik) hadden wel ideeën over de videoclip, maar wisten deze nog niet helemaal te concretiseren of conceptmatig door te denken. Thomas opperde om een aantal bevriende regisseurs te laten pitchen op onze ideeën. Zo’n pitch is niets meer dan een voorstel hoe zij de clip zouden zien en zouden willen maken.

Na drie pitches ontvangen te hebben, viel de interpretatie van Jocelyn Herrewijn direct op. Waar Stefany vaak wordt omschreven als zomers, kleurrijk, vrolijk en meer van dat soort, begreep Jocelyn dat Stefany zoekt naar contrasten in haar muziek.

Inmiddels was Rob druk bezig met locaties te regelen en mensen te vertellen over onze plannen. Ieder crewlid wat vervolgens zich bij het team voegde deed dit allemaal om dezelfde reden: het lijkt me leuk om samen iets tofs neer te zetten met een fijne groep mensen.

Jelle pakte met beide handen de lichttechniek en de kleurcorrectie aan. Twee ‘best boys’ (Paco en Erik) hebben zich het apelazarus gesjouwd en gebouwd. Sophie zat ergens niet ver van de set heerlijke maaltijden te koken. Floris wilde graag de opnameleiding doen. Annelien hielp als regie-assistent Jocelyn met letterlijk iedere stap op de set. Hanny zat in een achterkamertje Stefany op te fleuren met poeder en kwast. Thomas Leermakers vond het leuk om te ‘focus pullen’. Madeleine hielp Rob met allerlei kleine klusjes op en rondom de set. Rinse had een fotocamera en heeft de hele nacht foto’s geschoten. Vijftien figuranten hebben hun vrije vrijdag opgegeven om in de koude de licht-choreografie uit te voeren. En niet te vergeten: Amos vond het tof om de clip te editten.

Iedereen steekt elkaar aan in enthousiasme. Niemand is daar omdat het moet. Iedereen is er omdat het leuk is. Dan creëer je de mooiste dingen samen.

De locatie (ENKA terrein in Ede) heeft Rob weten te regelen. De mensen die het terrein beheren overtuig je vooral door een goede presentatie en vertrouwen geven dat je het terrein met respect ‘belegerd’. Rob kan dat fantastisch. We hebben wel ‘s nachts moeten draaien, zodat we niemand tot last hoefden te zijn. Tot op heden is er nog geen euro uitgegeven in dit verhaal.

De clip heeft minder dan een Macbook gekost. Het geld wat we hebben uitgegeven zat hem vooral in techniek. Doordat Moeders Mooiste vaker met de Lichtmacht werkt, stelde de Lichtmacht een fantastische lichtset beschikbaar voor een vriendenprijs. Letterlijk een vrachtwagen vol.
Een goede camera; daar kan je niet op bezuinigen. Verder waren er kosten om iedereen te kunnen laten eten en kosten voor kleine technische hulpmiddelen (grip, focus puller).

Met het opzij zetten van wat inkomsten van live-gigs konden we deze kosten dekken.

We hebben de clip in één dag (nacht) gedraaid. Rob is ‘s middags al naar de locatie gegaan, samen met de jongens van de techniek om alles voor te bereiden en klaar te zetten. Het moment dat de werklieden het terrein verlieten, zijn wij gaan draaien. Steenkoud, maar als je hard werkt merk je daar weinig van.

Gouden regel voor zo’n DIY productie is -mijn inziens-: vertrouwen en vrijheid. Iedereen die rondloopt weet dat er professioneel geknald moet worden, maar wel op een manier zodat iedereen voor zichzelf er het meeste uit kan halen. Dan speel je een topwedstrijd met elkaar.

Vergis je niet in het belang van een goede editor. Hoe mooi de beelden ook geschoten zijn, de editor gaat het verhaal pas écht vertellen (op aanwijzingen van de regisseur natuurlijk). Ik kreeg een V1 in mijn mailbox. Dit was een versie met aan elkaar geplakte beelden om alvast te laten zien hoe mooi het gelukt was. V2 was eigenlijk de eerste versie waarin Jocelyn en Amos samen het verhaal hebben gebouwd. Stefany en ik hebben een paar punten naar voren gehaald in onze feedback, en versie 3 was de final version. Korte klappen. Ik denk dat we in 6-8 dagen een final version hadden (netto 2 dagen werk).

Deadlines, ook al is het een vrijwillig project, zijn cruciaal. Vaste, reële periodes vastleggen zodat het overzichtelijk wordt maar vooral een fijne klus die je niet gaat achtervolgen. Dat houdt de sfeer goed.

En dit is het eindresultaat. Een videoclip die mijn verwachting oversteeg kijkend naar de middelen en de tijd die we hadden.

Crew. Onwijs bedankt!

Foto credits: Rinse Fokkema (en de laatste is van Annelien Nijland)

Ieder individu die zich zorgen maakt over piraterij en illegaal downloaden zou dit filmpje eens moeten bekijken van Johanna Blakely. Het filmpje dateert alweer uit 2010 -ik poste het toen ook al op mijn weblog- maar is niet minder relevant. Waar we in de muziek- en filmindustrie een bezig zijn met een hetze tegen het downloaden of kopiëren van andermans werk, laat de modewereld zien hoe het ook kan.

Zonder kopieer gedrag ontstaan er geen trends…
[...] Mode designers worden geïnspireerd door ‘street fashion’ en vice versa.

Het filmpje duurt 15 minuten en heeft Nederlandse ondertiteling. Iedere minuut wordt er iets interessants gezegd wat je als muzikant in je oren móét knopen.

Op die vraag geeft The New Rockstar Philosophy (website) antwoord. Een handige en laagdrempelige manier om je muziek breed meer bekendheid te geven, is de ‘blogosphere’. Lukraak blogs gaan mailen met de vraag of ze misschien aandacht aan jou of je muziek willen schenken is allang niet meer van deze tijd. Maak daarom gebruik van deze tips en websites om je muziek te promoten in een specifieke muziekscene.

Het is niet zo heel moeilijk.

1. Ga naar een ‘music blog aggregator’. Bijvoorbeeld Hypem.com of Elbo.ws
2. Bij ‘zoeken’ type je bands neer waar je geïnspireerd door bent, of die ongeveer zo als jouw muziek klinken of op een of andere manier een relatie met jouw product hebben.
3. Je klikt op de resultaten.
4. Zoekt de contactinformatie op de website en begint zo met het bouwen van een blog-database die wel eens interesse in jou / jouw muziek zouden kunnen hebben.

Misschien denk je nu enkel en alleen vanuit 3voor12, maar er gaat op deze manier een grenzeloze wereld open aan muziekblogs die in hun niche ongelofelijke veel volgers kunnen hebben.

[originele post op The New Rockstar Philosophy]

Erwin Blom: “Kees de Koning is eigenaar van Top Notch, het label dat langzamerhand zijn vleugels van hiphop naar andere terreinen aan het uitslaan is. Ook is hij manager van Anouk en verantwoordelijk voor Artist & Repertoire bij Universal. Een bevlogen aflevering van Top Names waar de liefde voor muziek vanaf spat. [...] De Koning komt niet uit een tijd waarin de plaat- of cd-verkopen enorm waren en heeft dus de afname van verkoop nooit hetzelfde als anderen ervaren. Hij vindt dan ook dat we in een mooie tijd leven. [...]

Verplichte kost voor wie van muziek houdt!”

David Rose schreef een blogpost op KnowTheMusicBiz.com waarin hij het profiel van een 21ste eeuw manager beschrijft. Niet alles omvattend, maar wel de kern van een moderne bandmanager.

Met enkele gigs in een jaar is een envelop en een pen voldoende om je optredens bij te houden. Wanneer je steviger aan de weg timmert en je krijgt meerdere aanvragen per maand te verwerken, dan is een gedegen administratie een vereiste.

In deze blogpost vind je de optreedadministratie die ik gebruik om overzicht te houden in alle gigs van verschillende bands die ik manage.

Een korte uitleg over de optreedadministratie.

In de Excel-sheet vind je een tool waarmee je handig je gigs kan organiseren. Met een beetje common-sense wijst alles zich vanzelf. Een paar aandachtspunten om de functionaliteit van de sheet ten volste te benutten.

1. Voer de ‘datum’ als volgt in: 01-01-12. Automatisch wordt er de juiste dag aan toegekend.
2. Voer bij ‘gage’ altijd een kaal cijfer in; geen punt, komma of euro-teken.
3. Bij ‘status’ heb je de keuze uit drie mogelijke invoeren die automatisch in opmaak veranderen
1. CONFIRMED (groen)
2. PENDING (oranje)
3. CANCELLED (rood)
4. De kolommen die gaan over ‘beschikbaarheid’ zijn vooral handig bij een (grote) band die er verschillende agenda’s op na houden. Een vinkje kan je overigens op de Mac met de sneltoets ‘alt + letter v’ toevoegen. Ook hier wordt de format automatisch aangepast en zijn de volgende mogelijkheden toegevoegd:
1. Beschikbaar
2. Niet beschikbaar
3. Vervanger nodig
4. Bandlid niet nodig voor dit optreden
5. De laatste kolom is ingericht om je te helpen herinneren hoe de status van de betaling ervoor staat. Je kan hier ‘SEND’ en ‘PAID’ invoeren.

Als manager van meerdere bands, of als je zelf in meerdere bands speelt, kan je verschillende tabbladen maken en zo de boel georganiseerd en gescheiden houden. Verder zijn de kolommen modulair en kan je zelf naar behoefte een kolom toevoegen.

Met soms zes optredens van verschillende bands in één week zweer ik bij deze administratie om overzicht te houden in wie waarheen moet en met welke opdrachtgever ik wat heb afgesproken. Gebruik deze handige administratie en deel vooral je ervaringen waar je verbeteringen of aanvullingen ziet.

   [DOWNLOAD DE MUSIC UNITED OPTREEDADMINISTRATIE v 1.0]

De meest populaire post van deze blog heeft een update nodig. Veel mensen bezoeken deze weblog om te kijken hoe je als artiest zelf je digitale distributie regelt. Want hoe krijg je je muziek in iTunes of op Spotify?

Sinds de post in 2010 over digitale distributie is er veel veranderd. In deze post een update met nieuwe mogelijkheden om je muziek online op zoveel mogelijk plekken te verspreiden.

In de vorige post bespraken we de mogelijkheden van je distributie bij/via NORMA, CD Baby, TuneCore en SongCast.

Je distributie via NORMA regelen wil ik afraden. Waarom? “NORMA rekent slechts 15% handelingsfee over de ontvangen opbrengsten. Voor verkoop binnen Europa komt dat per track in de meeste gevallen neer op €0,10 voor NORMA. Het restant – €0,61 per track – is bestemd voor u.” Niet alleen het percentage dat men pakt maar ook de beperkte digitale distributie is een goede reden om verder te kijken. Naast iTunes wil je je muziek in meerdere digitale (streaming)winkels hebben liggen.

CD Baby levert wel aan meerdere digitale partijen maar pakt een ‘whopping’ 25% van je digitale inkomsten. Daarbij vraagt CD Baby nu een bedrag voor het aanvragen van een UPC/EAN code. Een code die we beter kennen als de barcode. Iets wat je zeer waarschijnlijk goed kan gebruiken.

Tunecore en Songcast hebben zich doorontwikkeld en lijken opeens interessante(re) partijen te zijn. Songcast geeft gratis EAN/UPC codes uit en je ontvangt 100% van je royalities (inkomsten uit muziekdownloads/-streams). Echter hanteren zij een abonnementsmodel waar je iedere maand $6 dollar moet betalen. Daarbij komen ook nog kosten voor het uploaden van een single of een album. Songcast lijkt daarom alleen geschikt voor mensen die maandelijkse meerdere singles/albums uploaden.

Nog een gegadigde voor je digitale distributie is Tunecore. Geen maandelijkse kosten, geen royalties die je afstaat en een gratis UPC/EAN code. Echter vraagt Tunecore een vast bedrag per single en album. $9,95 per single, $49,95 per album. Per jaar. Dit lijkt me zeer onaantrekkelijk als je album niet meer populair is en nog nauwelijks streams of downloads heeft.

Daarom ben ik verder gaan kijken en kwam ik uiteindelijk uit bij Zimbalam. Breed uitgezette online-distributie kanalen. Geen maandelijkse kosten. Geen jaarlijkse kosten per album. [UPDATE: Zimbalam adverteert op de website met 'No Hidden or Annual Fees!' maar naait je doodleuk in de kleine lettertjes van je contract. Toch een jaarlijkse bijdrage die wordt ingehouden op je royalties! Zeker vanwege deze schimmige communicatie -de helpdesk geeft geen antwoord op mijn kamervragen- en dus minder prettige voorwaarde daalt Zimbalam sterk in aanzien en zou ik niet meer adviseren.] 
‘Up-front’ betaal je €24,99 per single (best prijzig), en €34,99 per album. Sinds kort pakt Zimbalam wel 10% van de royalities.

Je online distributie kan je zeer gemakkelijk zelf regelen. Je wikt en weegt de kosten van verschillende partijen en kijkt wat het beste bij je profiel past. Het voordeel van een digitale service naast de distributie is het kunnen inzien van allerlei interessante statistieken van je muziek.

Als laatste waar je nog op kan letten zijn de kosten voor het verwijderen van digitale producten. De diverse aanbieders bieden daar ook weer diverse prijzen voor om je muziek digitaal ‘uit te wissen’.

Deze lijst is lang niet compleet en per maand komen en weer nieuwe partijen bij. Deel vooral je eigen ervaringen in deze post. Zijn er andere (nieuwe) distributeurs die je muziek breed verspreiden tegen (nog) betere voorwaarde? Laat het ons weten!

Let op: tijden veranderen snel op het internet, dus de prijzen en voorwaarde ook. Check altijd nog een keer goed de voorwaarde om te kijken of de informatie op deze website nog wel overeenkomt met de ontwikkelingen van de digitale distributeur.

Contracten scoren. Die dan weer goed doorlezen. Geïnteresseerde aan de telefoon een prijsopgaaf geven. Proberen de gezamenlijke visie en missie te waarborgen. Dit is een kleine greep uit het leven van een manager losstaand of dit in de muziekindustrie is of in een andere branche. Wat ik mij de afgelopen jaren meer en meer realiseer, is dat de (band)manager veel meer skills moet hebben op een geheel ander vlak. Psychologie.

We gaan in therapie…

In groepsverband ontstaan er altijd problemen omdat er verschillende visies of gevoelens bij een bepaald onderwerp spelen. Bij een band is dat niet anders. Sterker nog, er wordt niet gehandeld in staatsobligaties of IKEA-meubelen, maar het product is jouw eigen creatieve en zo vaak gevoelige songs. Daar wil je wat over te zeggen hebben.

Maar het uiten van deze gevoelens aan mede bandleden daar zit een doorsnee muzikant niet echt op te wachten. Een paradoxaal gegeven want vaak is de muziek een aaneenschakeling van emoties. Menigmaal wanneer ik met een willekeurige band aan tafel zit vraag ik wel eens: “Hebben jullie hier wel eens over gesproken?” Het antwoord laat zich raden. En als er dan al over gesproken is, is het geëscaleerd, doodgezwegen of weg geschoven omdat er gerepeteerd moest worden.

Coachings die ik doe of vergaderingen die ik voorzit met de bands die ik vertegenwoordig hebben sterk het karakter van groepssessies. Ik vind namelijk dat een goede manager een zodanige betrokkenheid moet creëren zodat hij/zij weet welke issues spelen binnen een band. Eigenlijk onder het mom van het is beter te voorkomen dan te genezen.

Die issues kunnen allerlei gradaties hebben. Irritaties tussen bandleden onderling, verdeling van auteursrecht, het inladen van de bus, het gedrag in de oefenruimte, gedrag na een optreden and so on and so forth.

Wanneer ik een vergadering beleg, heb ik van te voren een agenda opgesteld met te bespreken punten. Ik laat ook bandleden agenda opties mailen waar ze het graag over zouden willen hebben.

Eenmaal in de vergadering is het van cruciaal belang dat jij als manager je gaat gedragen als een voorzitter. Dat betekent dat je in eerste instantie geheel in Zwitserland-modus gaat zitten. Volledig neutraal.

Een goede voorzitter van een vergadering zorgt vervolgens dat het gesprek constructief blijft. Je wijst erop als iemand de andere niet laat uit praten of haalt de emotie weg wanneer het te hard op hard gaat of men onredelijk wordt. Je probeert tussentijdse samenvattingen te geven om standpunten of gevoelens inzichtelijk te maken en zo aanknopingspunten te zoeken voor een oplossing.

Mijn eigen mening laat ik zo veel mogelijk op de achtergrond. Ik ben gespitst op ieder bandlid zijn/haar input. Dus ook de stille personen die conflictvermijdend gedrag vertonen. Ik wil weten of zij het eens zijn met gestelde analyse of oplossingen.

Dit soort vergaderingen kunnen soms wel eens uren duren. Daar zit dan ook direct een aandachtspunt. Soms moet een gevoelig onderwerp worden verspreidt over meerdere vergaderingen. Een avondje de boel laten bezinken doet soms wonderen. Ook moet je opletten dat niet ieder agendapunt uitmondt in een emotionele discussie waarbij iedereen zijn of haar plasje moet plegen. Probeer hoofdzaken van bijzaken te scheiden.

Dan rest je nog tot conclusies te komen en die conclusies glashelder te formuleren in afspraken in de notulen. Zo kan er altijd teruggegrepen worden op eerdere afspraken en geeft het de gehele groep een gevoel van rust en saamhorigheid.

Ondanks de uren durende vergaderingen heb ik sterk het idee dat het de band dus veel beter op koers houdt. Tijdens intensieve samenwerkingsperiodes blijkt de behoefte groot aan een neutraal persoon om het gas wat terug te draaien en het kokende water tot rust te laten komen.

Dit ‘nieuwe’ (?) aspect van management vind ik overigens buitengewoon leuk aan het managen of coachen van bands.
Ik vraag me af of hier wel voldoende aandacht naar toe gaat. Tot nu toe lijk ik een van de weinige te zijn die deze intensieve vorm zo hanteert. Er zijn meer dan voldoende ‘best practices’ die goed gedijen in de scene onder managers zonder deze methode.

Of vergis ik me sierlijk?