WEBLOG MUSIC UNITED » buma/stemra

Wordt de artiest beter van Spotify?

Martijn Crama — Tue, 18 May 2010 16:45:50 +0000

Het zal veel muziekliefhebbers niet ontgaan zijn: Nederland is nu ook officieel aangesloten op het Spotify muziekstreaming netwerk. Ongeveer een jaar geleden was er op deze blog een post te vinden over het principe achter Spotify. Nu Buma/Stemra zelfs een deal heeft gesloten, direct bij aankondiging van de release, is het duidelijk: dit moet een van de belangrijkste alternatieven worden ten opzichten van illegaal downloaden.

Maar is dat zo, en wat verdient de muzikant dan aan Spotify?

Een snelle resume: Spotify biedt streaming muziek aan. Met een ‘free account’ kun je liedjes opzoeken en direct afspelen. Ook kan je je eigen playlists maken en deze delen. Maar gratis is niet voor niets.
In deze modus krijg je namelijk om de zoveel tijd commercials om je oren die je niet door kan spoelen. Ook ben je beperkt tot 20 uur per maand gratis muziek beluisteren. Betaal je €5,- of €10,- (premium) per maand dan heb je onbeperkt toegang tot muziek, zonder reclames.

Nu de rekenmachine, want al die euro’s van advertenties en betaalde users vloeien deels naar de portemonnee van artiesten. Digital Audio Insider en Billboard geven echter pijnlijk inzicht in de verhoudingen.

De precieze uitbetalingstarieven zijn ‘geheim’ maar David Harrel doet een boekje open. Hij kreeg voor de maand augustus-september (2009) ‘stream-payouts’ van 0,02, 0,03 en 0,06 cent. Het verschil in pay-outs-per-stream zal waarschijnlijk te maken hebben met free users en betalende users.

Glenn Peoples concludeerde dat een legale download (bijvoorbeeld via iTunes voor €0,99) gelijkstond aan 70 stream-plays als je er één cent voor terug zou krijgen. Met 0,02 cent heb je veel meer Spotify plays nodig: 3.181 om evenveel te verdienen aan 1 download via iTunes.

Diezelfde Glenn rekent bij Billboard door. “It would take a person 212 hours to listen to a four-minute track 3,181 times. That’s the equivalent of listening for 12 hours a day for nearly 17 straight days.”

Gemiddeld luistert een persoon 162 minuten per dag aan audio (dus niet alleen muziek) volgens The Council for Research Excellence. Dit betekent dat een persoon ongeveer 79 dagen nodig heeft om een song 3.181 keer te beluisteren om zo €0,70 te generen voor de artiest. Met de hoogste uitbetaling (0,06 cent) kost dit 26 dagen. Een groot muziekverbruiker met een gemiddelde van 5 uur streaming-muziek luisteren per dag zou €18,- per jaar opleveren voor de artiest.

Dit is de huidige realiteit. Dus wat dat betreft nog weinig illusies dat je ‘eerlijk’ wordt betaald voor je muziekwerkjes. Echter lijkt de scene een belangrijke les geleerd te hebben van het Napster-debacle; volgens vele critici heeft de muziekscene haar eigen glazen ingegooid door Napster te bestrijden in plaats van met ze samen te werken. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, en alle muziekpartijen inclusief Buma/Stemra werken mee met deze ontwikkeling genaamd Spotify. Hopelijk levert de auteursrechtelijke deal van Buma/Stemra nog wat meer euro’s op bij de maandelijkse afrekening van Spotify aan artiesten.

Al met al absoluut geen reden om de boot nu te missen en Spotify links te laten liggen. Integendeel alleen de promotionele waarde is al vreselijk belangrijk. Als de populariteit groeit en het platform ontwikkelt zich verder, dan zou het zomaar eens kunnen zijn dat de bedragen voor het streamen wat zullen stijgen. Maar het levert nu jammergenoeg nog weinig kei harde pegels voor de hardwerkende muzikant.

Betaalbare advocaat voor starters in de muziekindustrie

Martijn Crama — Tue, 20 Oct 2009 11:54:39 +0000

Op een of andere manier las ik Nobiles (studentenblad) en botste ik op dit zeer interessante artikel. Yehudi Moszkowicz [hey, bekende naam] was DJ en combineert nu zijn muziek know-how met zijn juridische kennis. Moszkowicz Music Counseling helpt onder andere starters in de muziekindustrie die te maken krijgen met auteursrecht en bijvoorbeeld platencontracten. Zijn starttarief begint bij €60,- en hij maakt graag een afspraak voor een vast bedrag. Ideaal als je juridisch advies wilt maar niet direct honderden euro’s kwijt wilt zijn.

In de roeriger Buma/Stemra tijden wellicht een goede optie wanneer je wilt weten of je in je recht staat.

[Klik hier of op het plaatje voor het volledige artikel]

Buma/Stemra geeft uitleg over ‘Fair Play’ tarieven

Martijn Crama — Tue, 06 Oct 2009 21:15:33 +0000

Vanmiddag was het zover. De persconferentie van de Buma/Stemra (BS), eindelijk duidelijkheid over de gedachten en besluiten van de auteursrechtenorganisatie rondom de ‘Fair Play’ tarieven (muziek gebruik op internet). Het was hopen tegen beter weten in dat er nu heldere communicatie zou ontstaan. Veelvuldig werden uitspraken even later weer tegengesproken. Natúúrlijk hing er een negatieve sfeer en was men kritisch. In deze post een voorzichtige schets met opmerkelijke punten van wat BS van plan is, maar pas op: wie weet beweren ze morgen anders.

“Iedereen moet snappen dat er toestemming moet worden gegeven door de auteurs om (muziek)werk te publiceren. En punt twee, dat daar een vergoeding voor moet staan.” Was getekend; Buma Stemra.

Met deze twee punten kun je al direct in een heftige discussie gaan met BS (wat ook gebeurde), maar het is goed om te weten dat dit de mindset is van de organisatie. De gedachten is: de componist heeft er hard voor gewerkt, (tijd) geïnvesteerd, dus moet het via auteursrechten betaald krijgen. Ook op het internet.

Wie gaan betalen?
Platformen als Hyves en YouTube is het eerste simpele antwoord. Embed jij op je Hyves-profiel een prachtig clipje van Bertolf, dan hoef je niet bang te zijn dat er een rekening op je deurmat valt. Dit wordt gezien als persoonlijk gebruik en niet ‘bedrijfsmatig’. Voor dit persoonlijk gebruik worden speciale regelingen getroffen met de desbetreffende platforms. Zij zullen dus de kosten gaan dragen, aldus BS.

Maar wat als jij niet onder een platform embed, net zoals de bij de persconferentie oververtegenwoordigde bloggers? Dan check je eerst deze twee makkelijke ‘indicaties’: heb je een KvK-nummer of heb je reclame op je weblog staan? Een van de twee met ‘ja’ beantwoordt? Dan zul je volgens de ‘Fair Play’ tarieven geld moeten afstaan aan de BS.

Wanneer gaat de regeling in?
Per 1 januari 2010. De BS-crawler heeft dan het web afgespeurd op muziek op websites. Constateert het ‘bedrijfsmatig’ gebruik, dan ontvang je een brief. Binnen twee weken kan je dan de content verwijderen of een licentie aanschaffen. Dat bedrijfsmatig gebruik is weer te herleiden naar die indicaties, maar vooral of er inkomsten met je website/-blog worden gegenereerd. BS sprak uit niet te gaan jagen op allerlei voorzichtige initiatieven.

Krijgt de componist/tekstdichter dan wel het geld waar hij recht op heeft?
Ja. Met blauwe ogen en vol overtuiging zegt de BS dat de crawler zo geavanceerd is dat deze precies inzichtelijk maakt wie er wordt geembed, en dat er dus naar verhouding wordt uitbetaald. Of dit ook echt de waarheid is, valt moeilijk te onderzoeken. Laten we BS daar is voor het gemak het voordeel van de twijfel schenken.

Onduidelijk
Bovenstaande punten waren nog redelijk helder. Nu de chaos. Nee, sorry. Daar valt niet aan te beginnen. Er liggen zo ongelofelijk veel vragen op stapel. Formuleer je een vraag namelijk iets anders, kan er zo een totaal ander antwoord op komen. Want als je aan de regel van de wet wilt houden, is het knap lastig te doen wat je moet doen.

Opmerkelijk
Op de vraag of de leden achter deze plannen staat antwoord de BS: “Het is niet gebleken dat leden de nieuwe plannen bezwaarlijk vinden.” Dat is uit overleg gekomen met de achterban van de bestuursleden ["graag even naam en rugnummer | Ard Boer"]. Over overleg gesproken: er is nooit geen overleg geweest met leden op voorhand over de huidige plannen. Toch opmerkelijk?
Niet opmerkelijk maar wel tekenend is dat BS geen verantwoordelijkheid voelt naar niet-BS-leden. Dat is logisch, zou je zeggen, maar doordat de organisatie zich niet verantwoordelijk opstelt richting deze niet-leden, schiet het zichzelf in de voet. Want hoe ga je jezelf in 2010 verkopen als rechtenorganisatie?

Creative Commons plonst in het water
De samenwerkings pilot met Creative Commons lijkt als een zeepbel te knappen. In de voorwaarde blijkt namelijk dat je werk gratis mag verspreiden als het niet voor commerciële doeleinde wordt gebruikt. Kortom, heeft een website/-log een KvK of reclame inkomsten, vervalt het recht op gratis verspreiding en moet de afnemer betalen. Popzalen zullen hun portemonnee moeten pakken en zo ook de meeste weblogs. Belangrijke muziekportalen zullen dus ook bij CC-pilot auteurs achter hun oren krabben of ze het ‘gratis’ werk wel gaan plaatsen op hun site. Het nut van de CC-licentie lijkt daarom vooral te gelden voor particulieren. Zijn de pilot-CC-BS-leden hiervan bewust?

Indie-artiesten
Sommige moeten er nog aan wennen, sommige zien het nut er niet of nauwelijks van in (BS) en sommige gebruiken het internet waar het voor en door ontstaan is: totale toegankelijkheid. Die toegankelijkheid omzetten in verdienmodellen is ‘a hell of a job’ en een eenduidig antwoord is niet te geven. Wel valt te constateren dat indie-muzikanten het internet nodig hebben om naamsbekendheid op te bouwen, fans te vinden en verzin daar nog maar een aantal promotiemiddelen bij.

Ik durf te beweren dat het voor indie-muzikanten/componisten belangrijker is om niet lid te zijn bij BS als we deze ‘Fair Play’ tegen het licht houden. Zo houden de auteurs hun rechten, middelen en vrijheid. De opbrengsten die door goede inzet van dit al worden opgehaald zullen groter zijn dan de paar tientjes, misschien honderden euro’s die BS voor je incasseert omdat je drie keer bent gedraaid op Radio Noordhoek. Het kaliber Anouk kan huizen aanschaffen van auteursgelden. Als je daar eenmaal belandt, ach, schrijf je dan eens in. Of BS dan nog bestaat? ‘God Only Knows’…

Podcast met enkele fragmenten uit de persconferentie.

Verzamelpunt voor niet-Buma/Stemra leden

Martijn Crama — Sat, 03 Oct 2009 14:03:18 +0000

Als je een beetje geïnteresseerd bent in muziek en media, dan moet je wel onder een steen hebben geleefd als ‘Buma vs. internet’ je niks zegt. Voor de mensen onder een steen: Buma/Stemra heeft afgelopen week haar internet ‘Fair Play’ tarieven bekend gemaakt. In deze beruchte brochure staat precies aangegeven wat muziekgebruikers moeten gaan betalen voor streaming en embedded filmpjes en muziek. De reacties zijn massaal. Een bloemlezing:

Lopend Vuur: “Buma/Stemra maakt promotie door fans voor haar leden onmogelijk”
EHPO: “Algemene Buma/Stemra update van stand van zaken”
Marketingfacts: “Buma/Stemra melkt blogs uit”
Marco Raaphorst: “Buma/Stemra gaat je laten betalen voor embedden!”
3voor12: “Onbegrip en verontwaardiging”

De teneur is duidelijk: de voorgenomen plannen van Buma/Stemra maakt een einde aan heel veel weblogs, gaat voor vervelende effecten zorgen voor bijvoorbeeld Hyves of Facebook en is totaal niet handhaafbaar. Het leidt al tot kamervragen.

Zoals op Lopend Vuur door Lykle al is aangegeven zijn de auteurs die niet bij Buma/Stemra zijn aangesloten hier ook de dupe van. Mensen zullen uit angst voor facturen van Buma geen filmpjes of muziek gaan streamen, terwijl dat wel zou mogen/kunnen van niet-Buma/Stemra leden. Kijken of we een klein beetje inzicht kunnen geven in welke (bekende) artiesten/auteurs niet zijn aangesloten bij de Buma/Stemra. Wel zo makkelijk, maar daar heb ik wel een beetje hulp voor nodig.

Van de volgende artiesten/auteurs kun je muziek of YouTube filmpjes veilig streamen of embedden (volgens gegevens oktober 2009):

Buma/Stemra – Creative Commons Pilot bands

Help mee deze lijst te laten groeien en concreet te maken. Reageer in de blogpost met namen of ‘spread the word’ @ Twitter.

Erg handig initiatief van Lykle: een icoon/bannertje waarmee je kan aangeven dat je werk niet geregistreerd is bij Buma/Stemra. Of download de header-foto van deze blogpost.

Pilot Creative Commons en Buma/Stemra: op de goede weg?

Martijn Crama — Tue, 01 Sep 2009 18:59:42 +0000

Positief bericht vanuit het Buma/Stemra (BS) kamp! De pilot met Creative Commons (CC) wordt verlengd. In de berichtgeving die naar buiten wordt gebracht lijkt een dikke parallel te lopen met de Online Auteursrechten dag. Veel wat toen ter sprake is gekomen lijkt te zijn aangekomen om zo dichterbij de wensen van de auteursrechthebbende te staan. Wat houdt de pilot in, en zijn de nieuwe ontwikkelingen daadwerkelijk ontwikkelingen?

“In de pilot wordt onderzocht of u voor promotionele doeleinden, zonder dat er op de één of andere manier iemand geld aan verdient, uw muziekwerken kunt verspreiden. Buma factureert daar niet voor maar gaat dat wel doen op het moment dat een gebruiker het oppikt, zoals een platenmaatschappij, een omroep of een kroeg.”

“Belangrijk is dat we het eens zijn over wanneer BS wel, en wanneer BS niet moet factureren. Om daar zo duidelijk mogelijk in te zijn, hebben we in overleg met CC een heldere toelichting bij ‘commercieel gebruik’ vastgesteld. En als er sprake is van ‘commercieel gebruik’, dan wordt er gefactureerd. En in andere gevallen niet.”

Hiermee lijkt BS in te zien dat er muzikanten zijn die graag hun werk willen verspreiden zonder daar direct geld voor te willen zien. BS gaat zich op deze manier focussen op de ‘commerciele gebruiker’. Belangrijkste facetten van commercieel gebruik zijn volgens BS:

Het verspreiden, in het openbaar tonen, op- of uitvoeren of on-line beschikbaar stellen van het Werk door omroeporganisaties
Het gebruik van het Werk in horeca-aangelegenheden, werk-, verkoop- en winkelruimtes
Hetzelfde geldt voor organisaties, zowel in de profit als not for profit sector, die muziek gebruiken bij of naast de uitoefening van hun taken, zoals bijvoorbeeld kerken, (dans-)scholen, instellingen voor welzijnswerk, en dergelijke.

Behoorlijk specifiek en meetbaar: omroeporganisaties (radio, tv), restaurants, warenhuizen, werkplekken en grotere organisatie lijken hiermee te worden bedoeld. Wat er gebeurd in het internet-domein wordt door BS niet gezien als commercieel gebruik in deze lijst. Daardoor kan met een CC-licentie verspreiding op het net prima gaan plaatsvinden zonder vervelende facturen.

De pilot is in eerste instantie bedoeld voor leden, maar men verwacht dat door deze nieuwe manier van licenseren er ook nieuwe leden zich willen gaan aanmelden. Stel je wilt je aanmelden als nieuw lid en hebt al je muziek altijd gelicenseerd via CC, is het nog iets vaag hoe dat wordt opgepakt: “Alle eerder onder een van de CC-NietCommercieel licenties gelicenseerde werken kunnen in dat geval in het door Buma/Stemra commercieel beheerde repertoire overgenomen worden.”

Een belangrijke vraag die ik in dit pilot verband graag stel: wat als de pilot afloopt? Valt het auteursrecht terug naar de rechthebbende? Word je dan automatisch ‘gewoon’ lid? In de speciale voorwaarde [maar even niet letten op de data die een jaar oud zijn] is dat maar lastig te achterhalen.

Hoe dan ook, áls jij je wil aansluiten bij de BS, doe het dan sowieso met de Creative Commons Pilot. Daar valt meer mee te winnen. Lees hier het 4-stappen plan voor het aanmelden van je werk eens rustig door.

Wie overweegt met deze pilot mee te gaan doen? En welke vragen roept het op?

Waarom zou je nog lid worden van Buma/Stemra?

Martijn Crama — Tue, 04 Aug 2009 15:42:59 +0000

In mijn frustratie over de oliedomme strategie van BumaStemra heb ik op Lopend Vuur uiteengezet dat het nu wel heel aantrekkelijk wordt om geen lid te worden van de conservatieve organisatie.

Lees het stuk op Lopend Vuur of hier op de weblog.

Waarschijnlijk is het velen niet ontgaan. Buma/Stemra heeft haar tarieven bekend gemaakt voor het gebruik van auteursrechtelijk materiaal middels ‘webcasts’ op websites. Dit gaat gepaard met enorm veel commotie. Een zeer relevante vraag voor jou als muzikant gaat worden: wat is je meer waard, je auteursrechten of exposure?

Lopend Vuur zou duizenden euro’s per jaar moeten gaan afstaan als het muzikanten die lid zijn van BumaStemra (BS) op de bank zet voor hun pod- en vodcasts. Lopend Vuur kan en wil dat niet betalen, dus worden muzikanten met een BS-lidmaatschap in hun hemd gezet. Hoe leuk, speciaal of spannend we de artiest ook vinden. Lopend Vuur zal de reinste vorm van discriminatie hanteren geïnitieerd door de BS.

Als startende band of indie-muzikant wordt het nu wel héél erg onaantrekkelijk om je aan te sluiten bij BS. Stel dat je een singeltje hebt wat door regionale radiozenders een paar keer wordt gedraaid, KinkFM doet hetzelfde, je bent een keer op RTV Utrecht en je YouTube filmpje wordt een paar keer geembedded. In het meest gunstigste geval zal je 100 euro van de BS krijgen. Toe maar.

Nee, dan is het verstandiger om je niet aan te melden bij BS. Je loopt die 100 euro per jaar mis van je auteursrechten, maar je kan wel doen en laten met je muziek wat je wilt. Niemand houdt je tegen in je verspreiding op internet. En onderschat de meerwaarde daar niet van. Als voorbeeld: een bedrijf(je) wil jouw muziek gebruiken voor een online filmpje, dan regel je een buy-out, en kunnen zij het filmpje zonder problemen online zetten. Dat levert je meer dan 100 euro op én exposure.

Waar BS nu vooral voor wil incasseren zijn de grote namen. De Anouks en Ilse’s, die spinnen garen bij deze ‘ontwikkeling’. De lagen daaronder (misschien dat een Voicst of een Bertolf nog profijt hebben) absoluut niet. Radiosingels worden niet minder op de radio gedraaid door het internet. Verdiende Blof tien jaar geleden bij wijze van spreken 50.000 euro aan auteursrechten, zal dat door internet en webcasts niet zijn teruggelopen.

Voer voor discussie zijn de mazen in het net. Want wat is nou een ‘webcast’? De BS rept over bron- en doelsites. Wat zijn daar hun definities van? Zie hier uitgebreide en getergde reacties op Marketingfacts over deze uiterst vage termen.

Maar losstaand van wat dat nou precies is, webcasten, bron- of doelsites, wie maakt er nou geen gebruik van embedded-players op zijn website? En welke zot gaat nou dik 500 euro daarvoor betalen? En stel dat ik het waard vindt om die 500 euro te betalen, weet ik niet eens zeker of het geld wel bij de juiste persoon terecht komt! Kortom, onzin, waardeloos en krankzinnig.

Conclusie: de muzikant zonder BS-lidmaatschap wordt met deze regeling een stuk interessanter. BS-vrije muziek wordt voor online muziekgebruikers nu de maatstaf. Simpelweg omdat je niet duizenden euro’s extra kwijt bent aan BS voor niet al te schokkend muziekgebruik.

Exposure, door het vrijgeven van muziek, is veel waard voor de artiest en zelfs een buy-out is in bepaalde gevallen interessanter. Inkomsten loopt de muzikant zonder BS-lidmaatschap niet tot nauwelijks mis omdat je veel moet worden gedraaid op de radio/tv e.d. wil het wat opleveren.

Zodra je zo groot bent als Anouk of Ilse, en daar heb je eerder internet dan BS voor nodig, klop je maar is aan bij de jongens in Den Haag of Hoofddorp. Of ze dan nog bestaan? Zolang BS niet komt met een regeling welke ook daadwerkelijk in het voordeel werkt voor hun leden (excl. Anouks en Ilse’s), blijven ze hard werken aan het graven van hun eigen, diepe kuil.

Of zijn er nu muzikanten lid van BS die dansend om de tafel staan en hun geluk niet op kunnen?
Laat heel graag een berichtje achter!

Buma/Stemra maakt webcast tarieven bekend

Martijn Crama — Mon, 03 Aug 2009 08:55:58 +0000

Op Marketingfacts kwam ik deze schokkende tabel tegen.

Buma/Stemra: “Heeft een particuliere website 1 webcaststation in de website ge-embed of geplaatst dan geldt een tarief van 312 euro per jaar, ongeacht of dit een eigen gemaakt webcaststation of een geplaatst radiostation van een externe persoon/partij is. Indien een website 2 of meer webcasts bevat, beschouwen wij dit als een bedrijfsmatige website en geldt het tarief van minimaal 585 euro zoals hierboven in het schema is weergegeven. De regeling gaat met terugwerkende kracht in per 1 januari 2009.”

Zie de reacties bij Marketingfacts over de onduidelijkheden rondom definities van ‘webcasts’. Zoals zo vaak roept Buma/Stemra meer vragen op dan dat het antwoorden geeft. En probeert de stroeve organisatie het delen op internet tegen te gaan. Dat werkt niet!

Ben heel, heel erg benieuwd wat de leden van Buma/Stemra hierover te zeggen hebben waarvoor ze het doen.
Juist! Jij de muzikant!

Auteursrechten en internet: wat mag en kan?

Martijn Crama — Sun, 14 Jun 2009 08:53:39 +0000

Op vrijdag 12 juni organiseerde Lykle de Vries en Ard Boer van New Music Labs een bijeenkomst rondom auteursrechten en de online wereld. Sprekers waren onder andere een jurist en de Buma/Stemra (BS). Interessante discussies volgde in een interactief gesprek met de sprekers. Zo interessant zelfs dat er een vervolgsessie gaat komen om verder te praten over de (on)mogelijkheden van het auteursrecht, de online toepassingen en problemen die artiesten ondervinden.

Een aantal interessante passages uit deze bijeenkomst.

Ronald van den Hoff en Arnoud Engelfriet begonnen de middag met respectievelijk de intro en de juristische kant van online auteursrecht. Voornamlijk Arnoud had interessante weetjes en kon zijn expertise goed inzetten op zeer specifieke vragen. Toch was voor mij het tweede deel van de middag belangrijker. Voor juridische achtergrond en meer informatie over wat wel en niet kan m.b.t. auteursrecht op het internet, check zijn weblog.

De Buma/Stemra (BS) vaardigde een groene spreker af. Af en toe wat ongelukkig in zijn communicatie of wat onzeker, maar later bleek dat hij wel als een van de weinige zijn nek durft uit te steken en op zoek gaat naar de ontevreden leden. Hij was niet de enige aanwezige van BS. Mars Mertens, een aantal andere durfhalsen en… de directeur. Laatstgenoemde vertrok zeer lafjes (interesseert me niet of hij een afspraak had of niet) vóór het panel van start ging. Maar goed. Wat vertelde de BS?

De BS vertelde veel over lopende projecten op het internet waar een hoop details in zitten over verrekenmethodes. Uit de presentatie wil ik graag een gewaagde sheet ‘innovatie’, met daarbij de nadruk dat BS wel degelijk innovatief is, uitlichten. Men is innovatief geweest, maar de projecten zijn niet gelukt door toedoen van derde. (Slachtoffer rol?) Wanneer we meer willen weten over de toekomst, de lopende projecten, wordt ons gezegd dat daar geen inzicht in ‘mag’ worden gegeven. En zo volgen nog wel meer onzekere punten. Wanneer het licentiehuis wordt aangehaald door Ard Boer wordt dit nog maar is duidelijk. Oktober 2008 vertelde de BS dat dit huis er voor de kerst zou zijn. Tijdens de kerst werd het verschoven naar februari 2009. Inmiddels is het juni en nog steeds geen licentiehuis of adequate communicatie over de stand van zaken.

De stemming wordt vijandig omdat er een hoop ontevreden of kritische mensen in het publiek zitten die eindelijk een persoon vinden om hun ongenoegen naar te uiten. Niet echt de oplossing.

Wat ik me sterk afvraag is of de BS wel wil innoveren? Met twee (!) FTE’ers op 150 man personeel die zich dagelijks bezig houden met de toekomst wordt mijn twijfel versterkt. Conclusie. De BS heeft nog geen oplossingen voor de online auteursrechten. Je kan ook niet verwachten dat deze twee aardige jongens van de BS binnen aanzienlijke tijd het wiel gaan uitvinden of wijzigingen kunnen gaan doorvoeren. Naderhand tijdens de borrel hoor je ‘of the record’ hun interessante plannen. De besluitvorming en vooral de managers van BS zorgen vervolgens voor een route naar de ijskast of lange vertragingen.

Creative Commons is ook aanwezig en neemt het presentatie-stokje over. Dit is een organisatie die met behulp van licenties de auteur de mogelijkheid wil bieden om eerst aan te geven wat wél mag met het auteursrechtelijk beschermde werk in plaats van wat níét mag. Zo kan je met deze licentie aangeven dat een werk door je mag worden gebruikt mits je het niet voor commerciële doeleinde gebruikt. Voor meer voobeelden en een specifieke uitleg over de mogelijkheden van Creative Commons, zie hun website.

Een paar kritische geluiden rondom de CC-licenties waren er ook. Zo is er maar één duur te kiezen bij de licentie (net zoals bij het reguliere auteursrecht) namelijk oneindig. Ook voor deze licenties gelden dat het moeilijk controleerbaar is of de gebruiker de licenties 100% respecteert.

Als laatste item van de dag komt een panel op het podium zitten om interactie te zoeken. Een plan wat ik zelf inbracht tijdens dit panel was een My Buma(.nl). Overzichtelijk wil ik kunnen zien wie mijn muziek heeft gebruikt en wat men er voor zou moet betalen. Dan kan ik (de gerechtigde) zelf aangeven wie moet afrekenen voor mijn muziek. Zo kan ik mijn eigen muziekgebruik op mijn eigen website ontvinken, en dat zelfde geldt voor de buurvrouw die mijn liedjes op haar weblog heeft geplaatst. Ik bepaal wie betaald voor mijn muziek. BS gaat serieus kijken naar deze wens.

Na de zomer van 2009 komt er een vervolg op deze sessie. Als BS-lid moet je daar bij zijn wanneer je ontevreden bent over hoe je auteursrechten behandelt worden. Ook kun je specifieke vragen stellen of meer informatie inwinnen wanneer je nog niet helemaal thuis bent in het auteursrecht.

Als er (volgens jou) wat moet veranderen bij de Buma/Stemra, dan hebben de managers daar een schop onder hun kont nodig. En die kunnen ze alleen krijgen van de betalende ontevreden leden!

Op Twitter is een nieuws-stream geweest. Zoek op #COPR en vindt alle berichten van dit evenement.