David Rose schreef een blogpost op KnowTheMusicBiz.com waarin hij het profiel van een 21ste eeuw manager beschrijft. Niet alles omvattend, maar wel de kern van een moderne bandmanager.

Met enkele gigs in een jaar is een envelop en een pen voldoende om je optredens bij te houden. Wanneer je steviger aan de weg timmert en je krijgt meerdere aanvragen per maand te verwerken, dan is een gedegen administratie een vereiste.

In deze blogpost vind je de optreedadministratie die ik gebruik om overzicht te houden in alle gigs van verschillende bands die ik manage.

Een korte uitleg over de optreedadministratie.

In de Excel-sheet vind je een tool waarmee je handig je gigs kan organiseren. Met een beetje common-sense wijst alles zich vanzelf. Een paar aandachtspunten om de functionaliteit van de sheet ten volste te benutten.

1. Voer de ‘datum’ als volgt in: 01-01-12. Automatisch wordt er de juiste dag aan toegekend.
2. Voer bij ‘gage’ altijd een kaal cijfer in; geen punt, komma of euro-teken.
3. Bij ‘status’ heb je de keuze uit drie mogelijke invoeren die automatisch in opmaak veranderen
1. CONFIRMED (groen)
2. PENDING (oranje)
3. CANCELLED (rood)
4. De kolommen die gaan over ‘beschikbaarheid’ zijn vooral handig bij een (grote) band die er verschillende agenda’s op na houden. Een vinkje kan je overigens op de Mac met de sneltoets ‘alt + letter v’ toevoegen. Ook hier wordt de format automatisch aangepast en zijn de volgende mogelijkheden toegevoegd:
1. Beschikbaar
2. Niet beschikbaar
3. Vervanger nodig
4. Bandlid niet nodig voor dit optreden
5. De laatste kolom is ingericht om je te helpen herinneren hoe de status van de betaling ervoor staat. Je kan hier ‘SEND’ en ‘PAID’ invoeren.

Als manager van meerdere bands, of als je zelf in meerdere bands speelt, kan je verschillende tabbladen maken en zo de boel georganiseerd en gescheiden houden. Verder zijn de kolommen modulair en kan je zelf naar behoefte een kolom toevoegen.

Met soms zes optredens van verschillende bands in één week zweer ik bij deze administratie om overzicht te houden in wie waarheen moet en met welke opdrachtgever ik wat heb afgesproken. Gebruik deze handige administratie en deel vooral je ervaringen waar je verbeteringen of aanvullingen ziet.

   [DOWNLOAD DE MUSIC UNITED OPTREEDADMINISTRATIE v 1.0]

Contracten scoren. Die dan weer goed doorlezen. Geïnteresseerde aan de telefoon een prijsopgaaf geven. Proberen de gezamenlijke visie en missie te waarborgen. Dit is een kleine greep uit het leven van een manager losstaand of dit in de muziekindustrie is of in een andere branche. Wat ik mij de afgelopen jaren meer en meer realiseer, is dat de (band)manager veel meer skills moet hebben op een geheel ander vlak. Psychologie.

We gaan in therapie…

In groepsverband ontstaan er altijd problemen omdat er verschillende visies of gevoelens bij een bepaald onderwerp spelen. Bij een band is dat niet anders. Sterker nog, er wordt niet gehandeld in staatsobligaties of IKEA-meubelen, maar het product is jouw eigen creatieve en zo vaak gevoelige songs. Daar wil je wat over te zeggen hebben.

Maar het uiten van deze gevoelens aan mede bandleden daar zit een doorsnee muzikant niet echt op te wachten. Een paradoxaal gegeven want vaak is de muziek een aaneenschakeling van emoties. Menigmaal wanneer ik met een willekeurige band aan tafel zit vraag ik wel eens: “Hebben jullie hier wel eens over gesproken?” Het antwoord laat zich raden. En als er dan al over gesproken is, is het geëscaleerd, doodgezwegen of weg geschoven omdat er gerepeteerd moest worden.

Coachings die ik doe of vergaderingen die ik voorzit met de bands die ik vertegenwoordig hebben sterk het karakter van groepssessies. Ik vind namelijk dat een goede manager een zodanige betrokkenheid moet creëren zodat hij/zij weet welke issues spelen binnen een band. Eigenlijk onder het mom van het is beter te voorkomen dan te genezen.

Die issues kunnen allerlei gradaties hebben. Irritaties tussen bandleden onderling, verdeling van auteursrecht, het inladen van de bus, het gedrag in de oefenruimte, gedrag na een optreden and so on and so forth.

Wanneer ik een vergadering beleg, heb ik van te voren een agenda opgesteld met te bespreken punten. Ik laat ook bandleden agenda opties mailen waar ze het graag over zouden willen hebben.

Eenmaal in de vergadering is het van cruciaal belang dat jij als manager je gaat gedragen als een voorzitter. Dat betekent dat je in eerste instantie geheel in Zwitserland-modus gaat zitten. Volledig neutraal.

Een goede voorzitter van een vergadering zorgt vervolgens dat het gesprek constructief blijft. Je wijst erop als iemand de andere niet laat uit praten of haalt de emotie weg wanneer het te hard op hard gaat of men onredelijk wordt. Je probeert tussentijdse samenvattingen te geven om standpunten of gevoelens inzichtelijk te maken en zo aanknopingspunten te zoeken voor een oplossing.

Mijn eigen mening laat ik zo veel mogelijk op de achtergrond. Ik ben gespitst op ieder bandlid zijn/haar input. Dus ook de stille personen die conflictvermijdend gedrag vertonen. Ik wil weten of zij het eens zijn met gestelde analyse of oplossingen.

Dit soort vergaderingen kunnen soms wel eens uren duren. Daar zit dan ook direct een aandachtspunt. Soms moet een gevoelig onderwerp worden verspreidt over meerdere vergaderingen. Een avondje de boel laten bezinken doet soms wonderen. Ook moet je opletten dat niet ieder agendapunt uitmondt in een emotionele discussie waarbij iedereen zijn of haar plasje moet plegen. Probeer hoofdzaken van bijzaken te scheiden.

Dan rest je nog tot conclusies te komen en die conclusies glashelder te formuleren in afspraken in de notulen. Zo kan er altijd teruggegrepen worden op eerdere afspraken en geeft het de gehele groep een gevoel van rust en saamhorigheid.

Ondanks de uren durende vergaderingen heb ik sterk het idee dat het de band dus veel beter op koers houdt. Tijdens intensieve samenwerkingsperiodes blijkt de behoefte groot aan een neutraal persoon om het gas wat terug te draaien en het kokende water tot rust te laten komen.

Dit ‘nieuwe’ (?) aspect van management vind ik overigens buitengewoon leuk aan het managen of coachen van bands.
Ik vraag me af of hier wel voldoende aandacht naar toe gaat. Tot nu toe lijk ik een van de weinige te zijn die deze intensieve vorm zo hanteert. Er zijn meer dan voldoende ‘best practices’ die goed gedijen in de scene onder managers zonder deze methode.

Of vergis ik me sierlijk?

De band Krach was in volle gang richting hun albumrelease. Vanaf het begin van dit proces monitor ik het release proces vanuit management ogen op deze blog. Wat moet er geregeld worden, en hoe pakken we dit aan?

[Aflevering 1: preproductie en albumplanning]
[Aflevering 2: in de studio en nadenken over de release]
[Aflevering 3: de bandnaam veranderen]
[Aflevering 4: release & design plannen]
[Aflevering 5: de Kompakt Disk release en steeds meer aandacht]
[Aflevering 6: de platenmaatschappij komt om de hoek kijken]

Vanaf aflevering 5 is de behoorlijke reuring rondom Krach omgeslagen in steeds meer aandacht van pers en industrie. Maanden verder blik ik terug op een zeer spannende maand: december 2010. Boekingskantoor is gekozen, de labels trekken aan m’n jasje. En airplay op de nationale radio nummer 3 wordt er ook niet minder op nu Krach Serious Talent is. Eurosonic én Noorderslag staan op het agenda. Wat gebeurt er?

De prille samenwerking met het strak georganiseerde en professionele Friendly Fire leert ons direct dat de aandacht voor Krach groeit. Zomerfestivals kloppen op de deur, en Roel (boeker Friendly Fire) wil een album release showtour doen. Het plan: klein aantal zalen, in de kleine/kleinste zaal, verspreid over het hele land.

In de maand november zeg ik nog stoer tegen de jongens dat we het zeer waarschijnlijk zonder label gaan doen. ‘Het’ is in dit geval: de plaatrelease. Het albumdesign is afgerond. De planning ligt klaar. De offertes voor het drukken zijn doorgenomen. Morgen, op z’n laatst eind van de week, zet ik de persen aan het werk voor het drukken. Na deze rustgevende gedachten belt niet veel later 3voor12 op.

Na de KD-release is het enthousiasme niet minder rondom de band geworden. De show staat als een huis en het debuutalbum wordt geprezen door de 3voor12-journalisten en hun team. Het enthousiasme spat er van af, en er wordt een voorstel gedaan. 3voor12 wil Krachs clubshow tour ‘Presenteert’ maken, wat inhoud dat 3voor12 aandacht geeft op radio en internet voor deze shows. “Maar hoe staat het ervoor met een label?”, vraagt 3voor12 zich af. Want externe partijen zijn nou eenmaal gevoelig voor het geloof van andere externe partijen.

Toevalligerwijs wordt er op dezelfde dag nog vergaderd tussen PIAS en 3voor12. PIAS, het label wat Krach twee keer toe heeft verteld niet te willen samenwerken. Toenmalig labelmanager Bram Nieskens ging helemaal voor de band, maar kon de anderen binnen “Speel Het Opnieuw Sam” niet voldoende overtuigen. Dus waarom nu wel?

In de meeting tussen 3voor12 en PIAS wordt het dreigende starten van de persen bij Krach in de groep gegooid. Leon Happé (de nieuwe ‘baas’ van de muziekafdeling Benelux van PIAS) krijgt het benauwd en belt mij direct, diezelfde avond nog, op.
Ik beloof hem even te wachten met persen. Even.

Onderhandelen is pokeren
De week voor dit telefoontje drink ik zeer gezellig een kop thee met Cedric van Snowstar. Hij verdient zijn sporen met I Am Oak en Kensington. Mensen met wie hij samenwerkt zijn vol lof over zijn harde werken, en ik merk ook direct dat ik klik met Cedric. Wat volgt is een bijzonder(e) goede aanbieding.

Een dag later zit ik aan tafel met Leon om ook te luisteren naar zijn aanbieding. Ik heb tijdens het gesprek wel ‘wisselgeld’, want het wordt merkwaardig als ik de afwijzingen van eerder het jaar op tafel leg. Waarom nu opeens wel?
Wat volgt is een vlugge onderhandeling want haast is geboden. We besluiten om al handsfree bellend in de auto door te gaan met onderhandelen, omdat we er na 2,5 uur niet uitkomen. ‘s Avonds ligt er een deal waar we beide content mee kunnen zijn. Althans, dat dacht ik.

Gelukkig zeg ik Leon dat ik er nog een nachtje over slaap.

Ik schud de kaarten opnieuw en Leon is daar alles behalve blij mee. Hoe prettig ik de gesprekken ook vindt met Leon, onze wensen liggen te ver van elkaar af. Ik bedank hem voor de tijd en moeite.

Goedbedoelde adviezen van derden krijg ik per telefoon tot me. Maar met de afwijzing van PIAS op zak wil ik me weer naar Cedric wenden en eventuele mogelijkheden bij Rough Trade. Het is tijd om door te pakken, de Krach-trein stopt niet.

En wat valt er nog de volgende ochtend in de mailbox? Een voorstel van PIAS waarin mijn wensen weerspiegelen.

Onderhandelen is pokeren inclusief het bekende bluffen. De andere partij legt namelijk nooit zijn kaarten op tafel, en is als commerciële onderneming opzoek naar het beste (bedrijfs)resultaat. En terecht: de pijp moet roken.

Krach tekent uiteindelijk een pracht deal met PIAS. Belangrijke overweging uiteindelijk vond ik de kracht van het keurmerk ‘PIAS’, de artiestenstal, de enthousiaste mensen met in het bijzonder de perspromotor. Daarbij krijg ik alle ruimte om de gekozen koers te varen en de planning aan te houden die lag.

De samenwerking heeft Krach naar een volgende fase getild. Onderhandelingen zijn pittig, maar sinds het inkt is opgedroogd, is iedereen ontzettend blij met de keuze voor PIAS.

In de volgende aflevering meer over de aanloop naar de release in de samenwerking met Krach en label PIAS.

Om af te sluiten een paar ervaringen op een rij:

• Slaap altijd een nachtje voor je iets tekent.
• Weet wat je wilt.
• Het draait om business in de business. Persoonlijk kan je nog zo goed klikken, het gaat om inhoud.
• Alles is onderhandelbaar. Alles.
• Vraag altijd advies voor een frisse blik. Heb ik ook gedaan.

Voice-over transcript:

If you’ve learned a lot about leadership and making a movement, then let’s watch a movement happen, start to finish, in under 3 minutes, and dissect some lessons:

A leader needs the guts to stand alone and look ridiculous. But what he’s doing is so simple, it’s almost instructional. This is key. You must be easy to follow!

Now comes the first follower with a crucial role: he publicly shows everyone how to follow. Notice the leader embraces him as an equal, so it’s not about the leader anymore – it’s about them, plural. Notice he’s calling to his friends to join in. It takes guts to be a first follower! You stand out and brave ridicule, yourself. Being a first follower is an under-appreciated form of leadership. The first follower transforms a lone nut into a leader. If the leader is the flint, the first follower is the spark that makes the fire.

The 2nd follower is a turning point: it’s proof the first has done well. Now it’s not a lone nut, and it’s not two nuts. Three is a crowd and a crowd is news.

A movement must be public. Make sure outsiders see more than just the leader. Everyone needs to see the followers, because new followers emulate followers – not the leader.

Now here come 2 more, then 3 more.  Now we’ve got momentum.  This is the tipping point! Now we’ve got a movement!

As more people jump in, it’s no longer risky. If they were on the fence before, there’s no reason not to join now. They won’t be ridiculed, they won’t stand out, and they will be part of the in-crowd, if they hurry. Over the next minute you’ll see the rest who prefer to be part of the crowd, because eventually they’d be ridiculed for not joining.

And ladies and gentlemen that is how a movement is made!  Let’s recap what we learned:

If you are a version of the shirtless dancing guy, all alone, remember the importance of nurturing your first few followers as equals, making everything clearly about the movement, not you.

Be public. Be easy to follow!

But the biggest lesson here – did you catch it?

Leadership is over-glorified.

Yes it started with the shirtless guy, and he’ll get all the credit, but you saw what really happened:

It was the first follower that transformed a lone nut into a leader.

There is no movement without the first follower.

We’re told we all need to be leaders, but that would be really ineffective.

The best way to make a movement, if you really care, is to courageously follow and show others how to follow.

When you find a lone nut doing something great, have the guts to be the first person to stand up and join in.

Website Sivers evenals de bron

[Aflevering 1: preproductie en albumplanning]
[Aflevering 2: in de studio en nadenken over de release]
[Aflevering 3: de bandnaam veranderen]
[Aflevering 4: release & design plannen]
[Aflevering 5: de Kompakt Disk release en steeds meer aandacht]

Vanaf aflevering 4 (begin augustus) is er opeens behoorlijke reuring rondom Krach. We zijn twee maanden verder waarin we met z’n allen nooit hadden gehoopt op alle aandacht die nu is ontstaan. Boekingskantoren staan letterlijk in de rij, de gewaardeerde media blaast op de loftrompet, uitverkiezingen en airplay op de nationale radio nummer 3. Wat gebeurt er?

Spammen is zó 2005
Bij het begin beginnen. Want met een plaat in je handen kan je de verleiding krijgen om heel media Nederland je trotse werkje te laten horen. Met Krach doen we dit selectiever. Een select aantal personen (naast een aantal geïnteresseerde labels en boekingskantoren) heeft het album van Krach mogen beluisteren. En die mensen kies je ook echt uit.

Erik Zwennes van 3voor12 mag met recht een Krach-believer worden genoemd. Hij was er als eerste bij met z’n enthousiasme voor de muziek, heeft veel aandacht aan de band geschonken (te beginnen bij Hollandse Nieuwe) en zich ook ingezet zijn enthousiasme met anderen te delen. Hiervoor kan de band hem op geheel eigen wijze bedanken en betrokken houden, namelijk met exclusiviteit. Erik zal vanuit de band altijd de eerste zijn die op de hoogte is van nieuws of andere interessantheden.

Met selectief zijn en enthousiasme opvoeren bij oprechte ‘believers’ in de band, krijg je veel meer voor elkaar dan als een desperate spamband je plaat/nieuws lukraak in de rondte te sturen. Althans, dit is mijn ervaring nu.

3voor12, 3FM, playlist en serieus talent
De 3voor12-link tussen Erik Zwennes en Eric Corton is niet moeilijk te maken. Doordat Florian Wolff en Eric elkaar goed mogen, had ik als manager van Florian een klein ingangetje. Persoonlijk de plaat opsturen en een persoonlijk mailtje naar Eric. Dan kan zomaar op een dinsdagavond om 22:48 je telefoon gaan: ‘Martijn, met Eric. Ik heb de Kompakt Disk ontvangen. Wat een toffe band. Bel de jongens, want ik ga zo een plaatje van ze draaien!’

Door Erics enthousiasme volgde niet lang daarna het volgende bericht:

Naast airplay op de radio levert dit ook weer het nodige gespreksvoer op internet op. De naam van Krach begint te gonzen. En daarmee wordt het voor boekingskantoren nog interessanter om aanbiedingen te doen aan de band. Luxe positie!

Inmiddels verkondigt 3voor12 dat Krach ‘3voor12 selecteert…‘ is geworden. Een ‘selecteert’ is een band waar volgens 3voor12 veel van verwacht mag worden en die ze even extra in het zonnetje zetten. Zodoende deed Ingmar Griffioen een buitengewoon gezellig interview met de band:

Een klein detail: probeer zo assertief mogelijk mee te denken met alle partijen die iets voor je willen doen. In dit geval van het interview miste Ingmar een cameraman. Stan Widdershoven (HKU) heb ik toen gevraagd of hij zijn camera-skills wilde aanbieden, waardoor het hele interview een stuk dynamischer is geworden en de interviewer zich puur hoefde te focussen op het interview. Win-win!

Met de eerste uitverkiezing in de zak, nodigde Eric de band uit om op de gang te komen spelen. Live op de radio is niet alleen erg goed voor de airplay, het bandgevoel en motivatie, het zorgt ook weer voor een perfect filmpje wat -op moment van schrijven- meer dan 500 keer is bekeken:

En dan zit je in een stroomversnelling. De gerespecteerde blogger en tipgever Niels Aalberts wijdt een driedelige serie aan Krach in de afleveringen ‘[...] doet het zo…’. Tot nu toe heeft deze serie het meeste effect gehad op de bezoekersaantallen op Krach’s website.

En dan maakt 3FM zondagmiddag ook nog het volgende bekend: Krach is 3FM Serious Talent.

Waar is het begonnen? Kneiter goede muziek maken.
Maar daarna heel bewust enthousiaste mensen betrekken bij jouw proces. Kijk wat het tot nu toe heeft opgeleverd!

De Kompakt Disk release
Zoals in de vorige aflevering al vertelt: Krach komt eerst met een voorproefje, voor ze het hele gerecht serveren. Een plaatje met de singel, twee albumtracks en twee remixes is omgedoopt tot de Kompakt Disk. En die werd op 30 september in de bovenzaal van LuxorLive gereleased.

Een essentieel punt hier is ook weer de geleidelijkheid. We hebben bewust de bovenzaal van Luxor gekozen (150 man) omdat we op deze manier het optreden exclusief konden houden en misschien wel zouden kunnen uitverkopen. Je wilt een volle bak. Voor je eigen beleving, maar ook voor dat van het publiek. Mede door de beperktheid, daar ben ik van overtuigd, was 5 dagen voor de release Krach uitverkocht.

De release zelf was historisch. Lees daarover hier meer. Maar ik wil het hier vooral belichten vanuit management oogpunt. En dan komt op de release-avond de merchandise naar voren.

Krach weet dondersgoed dat ze ieder optreden een wit hempje/wifebeater [wie heeft die naam verzonnen?] aan hebben met een bretels. Een fan identificeert zich graag en dat kan hier maar al te goed mee. Toch maakte we nog een stap extra.

Door een samenwerking met de modestudenten van de geprezen Arnhemse modeacademie én bevriende kunstenaars hebben we 50 hempjes exclusief gemaakt. Dat betekent: ieder hempje een uniek design. De merchandise tent werd dus meer een gallerie dan een productiekantoor. Kies je favoriete design en je hebt iets unieks van Krach aan.

En nu?
Nu staat de keuze van het boekingskantoor voor de deur, veel spelen, en zullen we moeten toewerken naar het einde van het jaar: de grote release. Daar zal een volgende aflevering vast weer verder op door gaan. Ook wil ik dan inzicht geven in de resultaten van het ‘Pay What You Want’ principe wat Krach hanteert voor z’n merch en de Kompakt Disk. Werkt het goed in de praktijk? U hoort het binnenkort op deze blog…

Ik heb het al eens eerder de revue laten passeren, ook EHPO kwam laatst met een goedbedoelde e-mail die de plank volledig misslaat, ik krijg ze ook zo nu en dan.

Het ‘waarom ik wel reageer -want ik waardeer als iemand de moeite neemt mij te mailen- maar de afzender geen schijn van kans heeft’ leest u hier.

click to enlarge

De mail begint prima, maar waar mijn wenkbrauwen fronzen is bij ‘power-metal’. Wanneer je “via het internet op mijn site komt (??)”, en vervolgens een band die power metal speelt aan mij voorstelt, kan je je twee dingen afvragen voordat je op de verzendknop drukt:

• Zou Music United wel bij ons passen?
• Zou Music United überhaupt wel wat voor ons kunnen betekenen gezien de hoek waar het bedrijf in opereert?

De kans is klein dat op deze vragen een overtuigend ‘ja’ kan worden geantwoord, maar de volgende twee vragen zijn net zo wezenlijk:

• Zou [bandnaam] bij Music United passen?
• Zou [bandnaam] wat kunnen betekenen voor Music United (:lees geld)?

Natuurlijk kun je als beginnende band misschien weinig geld aanbieden, maar de potentie tot inkomen moet heel aantoonbaar worden gemaakt. Die vragen moet je jezelf ook stellen als je op de verzendknop drukt.

Dus vervolg ik, voornamelijk voor deze blogpost, mijn weg naar de MySpace van deze band. De stijl van de MySpace-pagina is uiteraard in ‘metal design’ uitgevoerd. Eerste twee dingen die me opvallen:

• Optreedlijst: 2 optredens, één over twee weken de andere eind oktober.
• De bio: de brakheid van het Engels, en de inhoud.

Xxxxxxx was founded at the end of 2004. Songwriter and guitarist Xxx Xxxx wanted to break the illusion that heavy metal is only popular in metalminded quarters; he wanted to compose a kind of metal for everyone. [..] Xxx had the help of Xxx, who assisted him with writing the right lyrics: well- considered lyrics about love, understanding and social abuses; interweaved with mystic and fantasy.[..] That’s why the band chose for a bat as their symbol. [...] The first years were a real hell. Musicians came and left. It was very hard to find musicians with the right professional spirit to let the project succeed. The band reformed 3 times before the right line-up was found: 6 talented musicians who all have the same goal … : to bring Xxxxx as far as possible in the musicworld. Fantasy ? My ass !!! And now the story will start by unleashing our thunder to the [...]

De ‘professional spirit’ waar in de bio over wordt gerept, komt totaal niet terug in het stukje tekst. Er staat geen enkel aanknopingspunt met wat in een MusicMaker zo goed is opgesteld: de eisen van een bio. Oninteressante informatie, en absoluut niet concrete doelen die bereikt zijn of willen worden bereikt. ‘To bring xxx as far as possible in the musicworld.’ is een non-goal. Wat is ‘as far as possible’ en wie wil niet de top bereiken?

De commercialiteit gesuggereerd in de e-mail vind ik nergens terug op de website. In een oogopslag kan ik de radiostationen waar de beste band wordt gedraaid in het buitenland niet vinden, de positieve reviews zijn links naar het volledige artikel (dus geen ‘oneliners’ die prikkelen) of in het Duits. Complete misser! Want ik (en andere muziekprofs) heb(ben) doorgaans de tijd niet om door te zoeken of hele lappen tekst te lezen.

Klik ik toch stiekem op een link, werkt de link niet…

De cirkel die ik in de email heb gezet om ‘enorm veel potentie’ kan ik met bovenstaande dus diep in twijfel brengen. Let wel, ik heb niet eens de muziekplayer aangezet! Zou ook stom van mij zijn, omdat ik werkelijk waar geen idee heb wanneer metal goed of niet goed is. De gemotiveerdheid van de bandleden wil ik niet in twijfel trekken, maar of de energie nou goed wordt gekanaliseerd? Ik durf volmondig ‘nee’ hierop te antwoorden.

Dit is wat de band vergeet.

Het is niet ‘een manager’ wat de band nodig heeft, maar een totale focus op zichzelf en hun eigen kunnen. Ik benadruk nogmaals graag dat een manager geen enkele band kwaliteit kan geven, de kwaliteit moet vanuit de band zelf komen. “Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.” Als manager word je namelijk totaal niet serieus genomen met een product wat aan alle kanten rammelt.

Dus begin met je hele presentatie en (strategisch) denkwerk, maar niet voordat je alle aandacht hebt gericht op: je muziek.

We weten nu aardig wat Spotify kan en wil met muziek(streaming). De ontwikkelingen gaan razendsnel en er zijn weer nieuwe muziekservice platforms die uit de grond poppen en hartstikke interessant zijn voor de indie-muzikant. Een klein overzicht van upcoming websites die je niet wilt missen.

Grooveshark: Eigenlijk een kopie van Spotify vermengt met Last.FM features. Zonder enige registratie kan je (indie)artiesten die bij (indie)labels zitten makkelijk via de zoek button (bijvoorbeeld Kyteman, Spinvis, Moss) vinden. Dubbelklik op de songs die je wilt horen en je playlist wordt gemaakt. Direct zonder vertraging luister je de songs.

Grooveshark verdient haar centjes door de VIP accounts van $3 dollar per maand, de advertentieopbrengsten van ads die je aan de zijkant tegenkomt en ‘campaigns’ waarbij een artiest voor een bepaald bedrag een aantal plays kan kopen, wanneer soortgelijke artiesten worden gedraaid en ze gerecommend kunnen worden. Hoe de artiesten worden betaald, is niet echt duidelijk.

TheSixtyOne: Deze website is echt fenomenaal gaaf. In de ‘head title’ van de website staat: “new artists make music and listeners decide what’s good.” Dat is kort gezegd wat je hier aantreft. Een sociaal netwerk wat nieuwe muziek wil horen en haar waardering daar letterlijk voor uitspreekt. Maar dat is niet alles…

De vormgeving op de website is geweldig. Heel erg op beeld(merk) georiënteerd,. Zien is geloven. Maar er is nog meer…

Net zoals bij Last FM kan je songs waarderen. Als ‘listener’ krijg je echter een soort van digitale reputatie als songs die jij waardeert ook goed worden beluisterd. Die status kan je weer gebruiken als fan om bepaalde muziek te ‘promoten’. Super concept, want daardoor wordt het leuk om muziek te ontdekken en mensen te laten ontdekken.

Verder kunnen artiesten allerlei merch en albums aanbieden waar SixtyOne een paar dollar vanaf snoept, de aanstaande shows communiceren, foto’s laten rouleren… kortom: een website die je móét uitchecken als artiest en muziekliefhebber!

Next Big Sound: Een directe concurrent van mijn waarde collega’s van New Music Labs. Het is een online beschikbare vergelijkbare Tribemonitor (© New Music Labs) wat de dynamiek van sociale profielen inzichtelijk maakt. Hoe is het verloop van je fans, op welke sociale profielen ben je als artiest populair? Waar verlies je fans, en waar ben je ‘hot’? Je kunt het zelfs met ‘concurrenten’ vergelijken.

Je kan makkelijk je eigen band toevoegen en die houdt helemaal gratis voor jou de statistieken bij. Handig toch?

ArtistData: Sick and tired van het updaten van al je profielen? ArtistData biedt je soelaas. Eén centraal punt waar je jouw gegevens invoert (shows, blogs, RSS feeds, (twitter)status) en ArtistData zorgt dat het op al je sociale profielen wordt upgedate. De belangrijkste profielen welke ArtistData ondersteunt zijn: MySpace, Facebook en Twitter, maar er zijn meer synch mogelijkheden.

De gratis variant ondersteunt dit alles al, en met een aantal dollar per maand koop je nog meer functionaliteit. Check deze 2 minuut durende video om een indruk te krijgen.

Bron: The New Rockstar Philosophy

Net zo vaak schemert op het einde van die verzoekmailtjes toch de vraag door of ik niet ‘iets kan betekenen’ voor de band in kwestie. Dat vraag ík mij dan ook af: ‘wat kan jíj betekenen voor mij?’

Vragen staat vrij. Maar als je om een structurele bijdrage vraagt, vergroot dan je kansen op een vervolg. Vrijblijvend aan een buurjongen vragen of hij de merchandise wilt komen verkopen bij een volgend optreden, ach, dat vindt menigeen hartstikke leuk. Als hobby.

Maar in het professionele circuit (lees boekingskantoor, management bureau, publisher of platenmaatschappij) heb je wisselgeld nodig. De logische muzikanten gedachten zijn: ‘de boeker regelt meer optredens voor mij’ of ‘de manager zorgt voor extra connecties en professionalisering van mijn band’. Dat helpt de muzikant in zijn of haar loopbaan. Leuk en aardig, maar de prof krijgt veel van dit soort aanvragen en wil ook bouwen aan een loopbaan.

Als je serieuze partijen voor je wil winnen, bedenk dan op voorhand wat je ze potentieel te bieden hebt. Heel veel bier en gezelligheid is niet voldoende. Boekers raken pas geïnteresseerd als jij kunt aantonen dat je veel geboekt wordt. Inderdaad, omgekeerde wereld. Maar zo werkt het wel. De boeker ziet dan namelijk dat zijn kansen op inkomen reëel zijn.

Puur in mijn eigen straat, het management, heeft ook veel randvoorwaarde. Coaching, tips of adviezen, dat is allemaal wel is een keer te doen voor een fles whiskey of klein bedrag. Maar een band/muzikant structureel gaan managen; dan moet potentie, geloof, visie en gedrevenheid gecombineerd gaan met zicht op inkomsten.

In het begin van je band bestaan zou je je ogen eens kunnen richten op opleidingen. In Haarlem zit Media & Entertainment Management (inHolland) en waar ik gestudeerd hebt Music Management (HKU, Utrecht [mail Betty]). Veel gasten aldaar willen maar al te graag hun theorieën toetsen aan de praktijk. Een win-win situatie!

Neem de mindset van ‘wat heb ik de ander te bieden?’ mee als je overweegt om platenmaatschappijen of andere partijen te gaan benaderen. Let wel: het is vaak ‘one shot, one opportunity’. Dat ene schot moet je zo goed mogelijk voorbereiden en richten.

Schroom echter niet om te blijven mailen met vragen! Ik vind het erg leuk om muzikanten te blijven ontdekken en te helpen in het opzetten van hun muziekbestaan.

Voor Popsport reis ik het land door om jongeren de basisprincipes van bandmanagement bij te brengen. Zij hebben zich ingeschreven voor de workshops en het coachingtraject van Popsport, waarbij ze begeleiding krijgen in het maken van hun eerste (pop)band-product. Wil je helemaal ‘back-to-basics’, en vraag je je af wat er bij bandmanagement komt kijken? Check dan deze presentatie. Inclusief een stappenplan als je ‘professioneel’ met je bandje aan de gang wil.