Op die vraag geeft The New Rockstar Philosophy (website) antwoord. Een handige en laagdrempelige manier om je muziek breed meer bekendheid te geven, is de ‘blogosphere’. Lukraak blogs gaan mailen met de vraag of ze misschien aandacht aan jou of je muziek willen schenken is allang niet meer van deze tijd. Maak daarom gebruik van deze tips en websites om je muziek te promoten in een specifieke muziekscene.

Het is niet zo heel moeilijk.

1. Ga naar een ‘music blog aggregator’. Bijvoorbeeld Hypem.com of Elbo.ws
2. Bij ‘zoeken’ type je bands neer waar je geïnspireerd door bent, of die ongeveer zo als jouw muziek klinken of op een of andere manier een relatie met jouw product hebben.
3. Je klikt op de resultaten.
4. Zoekt de contactinformatie op de website en begint zo met het bouwen van een blog-database die wel eens interesse in jou / jouw muziek zouden kunnen hebben.

Misschien denk je nu enkel en alleen vanuit 3voor12, maar er gaat op deze manier een grenzeloze wereld open aan muziekblogs die in hun niche ongelofelijke veel volgers kunnen hebben.

[originele post op The New Rockstar Philosophy]

[Aflevering 1: preproductie en albumplanning]
[Aflevering 2: in de studio en nadenken over de release]
[Aflevering 3: de bandnaam veranderen]
[Aflevering 4: release & design plannen]
[Aflevering 5: de Kompakt Disk release en steeds meer aandacht]

Vanaf aflevering 4 (begin augustus) is er opeens behoorlijke reuring rondom Krach. We zijn twee maanden verder waarin we met z’n allen nooit hadden gehoopt op alle aandacht die nu is ontstaan. Boekingskantoren staan letterlijk in de rij, de gewaardeerde media blaast op de loftrompet, uitverkiezingen en airplay op de nationale radio nummer 3. Wat gebeurt er?

Spammen is zó 2005
Bij het begin beginnen. Want met een plaat in je handen kan je de verleiding krijgen om heel media Nederland je trotse werkje te laten horen. Met Krach doen we dit selectiever. Een select aantal personen (naast een aantal geïnteresseerde labels en boekingskantoren) heeft het album van Krach mogen beluisteren. En die mensen kies je ook echt uit.

Erik Zwennes van 3voor12 mag met recht een Krach-believer worden genoemd. Hij was er als eerste bij met z’n enthousiasme voor de muziek, heeft veel aandacht aan de band geschonken (te beginnen bij Hollandse Nieuwe) en zich ook ingezet zijn enthousiasme met anderen te delen. Hiervoor kan de band hem op geheel eigen wijze bedanken en betrokken houden, namelijk met exclusiviteit. Erik zal vanuit de band altijd de eerste zijn die op de hoogte is van nieuws of andere interessantheden.

Met selectief zijn en enthousiasme opvoeren bij oprechte ‘believers’ in de band, krijg je veel meer voor elkaar dan als een desperate spamband je plaat/nieuws lukraak in de rondte te sturen. Althans, dit is mijn ervaring nu.

3voor12, 3FM, playlist en serieus talent
De 3voor12-link tussen Erik Zwennes en Eric Corton is niet moeilijk te maken. Doordat Florian Wolff en Eric elkaar goed mogen, had ik als manager van Florian een klein ingangetje. Persoonlijk de plaat opsturen en een persoonlijk mailtje naar Eric. Dan kan zomaar op een dinsdagavond om 22:48 je telefoon gaan: ‘Martijn, met Eric. Ik heb de Kompakt Disk ontvangen. Wat een toffe band. Bel de jongens, want ik ga zo een plaatje van ze draaien!’

Door Erics enthousiasme volgde niet lang daarna het volgende bericht:

Naast airplay op de radio levert dit ook weer het nodige gespreksvoer op internet op. De naam van Krach begint te gonzen. En daarmee wordt het voor boekingskantoren nog interessanter om aanbiedingen te doen aan de band. Luxe positie!

Inmiddels verkondigt 3voor12 dat Krach ‘3voor12 selecteert…‘ is geworden. Een ‘selecteert’ is een band waar volgens 3voor12 veel van verwacht mag worden en die ze even extra in het zonnetje zetten. Zodoende deed Ingmar Griffioen een buitengewoon gezellig interview met de band:

Een klein detail: probeer zo assertief mogelijk mee te denken met alle partijen die iets voor je willen doen. In dit geval van het interview miste Ingmar een cameraman. Stan Widdershoven (HKU) heb ik toen gevraagd of hij zijn camera-skills wilde aanbieden, waardoor het hele interview een stuk dynamischer is geworden en de interviewer zich puur hoefde te focussen op het interview. Win-win!

Met de eerste uitverkiezing in de zak, nodigde Eric de band uit om op de gang te komen spelen. Live op de radio is niet alleen erg goed voor de airplay, het bandgevoel en motivatie, het zorgt ook weer voor een perfect filmpje wat -op moment van schrijven- meer dan 500 keer is bekeken:

En dan zit je in een stroomversnelling. De gerespecteerde blogger en tipgever Niels Aalberts wijdt een driedelige serie aan Krach in de afleveringen ‘[...] doet het zo…’. Tot nu toe heeft deze serie het meeste effect gehad op de bezoekersaantallen op Krach’s website.

En dan maakt 3FM zondagmiddag ook nog het volgende bekend: Krach is 3FM Serious Talent.

Waar is het begonnen? Kneiter goede muziek maken.
Maar daarna heel bewust enthousiaste mensen betrekken bij jouw proces. Kijk wat het tot nu toe heeft opgeleverd!

De Kompakt Disk release
Zoals in de vorige aflevering al vertelt: Krach komt eerst met een voorproefje, voor ze het hele gerecht serveren. Een plaatje met de singel, twee albumtracks en twee remixes is omgedoopt tot de Kompakt Disk. En die werd op 30 september in de bovenzaal van LuxorLive gereleased.

Een essentieel punt hier is ook weer de geleidelijkheid. We hebben bewust de bovenzaal van Luxor gekozen (150 man) omdat we op deze manier het optreden exclusief konden houden en misschien wel zouden kunnen uitverkopen. Je wilt een volle bak. Voor je eigen beleving, maar ook voor dat van het publiek. Mede door de beperktheid, daar ben ik van overtuigd, was 5 dagen voor de release Krach uitverkocht.

De release zelf was historisch. Lees daarover hier meer. Maar ik wil het hier vooral belichten vanuit management oogpunt. En dan komt op de release-avond de merchandise naar voren.

Krach weet dondersgoed dat ze ieder optreden een wit hempje/wifebeater [wie heeft die naam verzonnen?] aan hebben met een bretels. Een fan identificeert zich graag en dat kan hier maar al te goed mee. Toch maakte we nog een stap extra.

Door een samenwerking met de modestudenten van de geprezen Arnhemse modeacademie én bevriende kunstenaars hebben we 50 hempjes exclusief gemaakt. Dat betekent: ieder hempje een uniek design. De merchandise tent werd dus meer een gallerie dan een productiekantoor. Kies je favoriete design en je hebt iets unieks van Krach aan.

En nu?
Nu staat de keuze van het boekingskantoor voor de deur, veel spelen, en zullen we moeten toewerken naar het einde van het jaar: de grote release. Daar zal een volgende aflevering vast weer verder op door gaan. Ook wil ik dan inzicht geven in de resultaten van het ‘Pay What You Want’ principe wat Krach hanteert voor z’n merch en de Kompakt Disk. Werkt het goed in de praktijk? U hoort het binnenkort op deze blog…

Ik heb het al eens eerder de revue laten passeren, ook EHPO kwam laatst met een goedbedoelde e-mail die de plank volledig misslaat, ik krijg ze ook zo nu en dan.

Het ‘waarom ik wel reageer -want ik waardeer als iemand de moeite neemt mij te mailen- maar de afzender geen schijn van kans heeft’ leest u hier.

click to enlarge

De mail begint prima, maar waar mijn wenkbrauwen fronzen is bij ‘power-metal’. Wanneer je “via het internet op mijn site komt (??)”, en vervolgens een band die power metal speelt aan mij voorstelt, kan je je twee dingen afvragen voordat je op de verzendknop drukt:

• Zou Music United wel bij ons passen?
• Zou Music United überhaupt wel wat voor ons kunnen betekenen gezien de hoek waar het bedrijf in opereert?

De kans is klein dat op deze vragen een overtuigend ‘ja’ kan worden geantwoord, maar de volgende twee vragen zijn net zo wezenlijk:

• Zou [bandnaam] bij Music United passen?
• Zou [bandnaam] wat kunnen betekenen voor Music United (:lees geld)?

Natuurlijk kun je als beginnende band misschien weinig geld aanbieden, maar de potentie tot inkomen moet heel aantoonbaar worden gemaakt. Die vragen moet je jezelf ook stellen als je op de verzendknop drukt.

Dus vervolg ik, voornamelijk voor deze blogpost, mijn weg naar de MySpace van deze band. De stijl van de MySpace-pagina is uiteraard in ‘metal design’ uitgevoerd. Eerste twee dingen die me opvallen:

• Optreedlijst: 2 optredens, één over twee weken de andere eind oktober.
• De bio: de brakheid van het Engels, en de inhoud.

Xxxxxxx was founded at the end of 2004. Songwriter and guitarist Xxx Xxxx wanted to break the illusion that heavy metal is only popular in metalminded quarters; he wanted to compose a kind of metal for everyone. [..] Xxx had the help of Xxx, who assisted him with writing the right lyrics: well- considered lyrics about love, understanding and social abuses; interweaved with mystic and fantasy.[..] That’s why the band chose for a bat as their symbol. [...] The first years were a real hell. Musicians came and left. It was very hard to find musicians with the right professional spirit to let the project succeed. The band reformed 3 times before the right line-up was found: 6 talented musicians who all have the same goal … : to bring Xxxxx as far as possible in the musicworld. Fantasy ? My ass !!! And now the story will start by unleashing our thunder to the [...]

De ‘professional spirit’ waar in de bio over wordt gerept, komt totaal niet terug in het stukje tekst. Er staat geen enkel aanknopingspunt met wat in een MusicMaker zo goed is opgesteld: de eisen van een bio. Oninteressante informatie, en absoluut niet concrete doelen die bereikt zijn of willen worden bereikt. ‘To bring xxx as far as possible in the musicworld.’ is een non-goal. Wat is ‘as far as possible’ en wie wil niet de top bereiken?

De commercialiteit gesuggereerd in de e-mail vind ik nergens terug op de website. In een oogopslag kan ik de radiostationen waar de beste band wordt gedraaid in het buitenland niet vinden, de positieve reviews zijn links naar het volledige artikel (dus geen ‘oneliners’ die prikkelen) of in het Duits. Complete misser! Want ik (en andere muziekprofs) heb(ben) doorgaans de tijd niet om door te zoeken of hele lappen tekst te lezen.

Klik ik toch stiekem op een link, werkt de link niet…

De cirkel die ik in de email heb gezet om ‘enorm veel potentie’ kan ik met bovenstaande dus diep in twijfel brengen. Let wel, ik heb niet eens de muziekplayer aangezet! Zou ook stom van mij zijn, omdat ik werkelijk waar geen idee heb wanneer metal goed of niet goed is. De gemotiveerdheid van de bandleden wil ik niet in twijfel trekken, maar of de energie nou goed wordt gekanaliseerd? Ik durf volmondig ‘nee’ hierop te antwoorden.

Dit is wat de band vergeet.

Het is niet ‘een manager’ wat de band nodig heeft, maar een totale focus op zichzelf en hun eigen kunnen. Ik benadruk nogmaals graag dat een manager geen enkele band kwaliteit kan geven, de kwaliteit moet vanuit de band zelf komen. “Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.” Als manager word je namelijk totaal niet serieus genomen met een product wat aan alle kanten rammelt.

Dus begin met je hele presentatie en (strategisch) denkwerk, maar niet voordat je alle aandacht hebt gericht op: je muziek.

Maar wat doe je als je een keer in de lift stapt, de deuren sluiten en je staat alleen naast een muziek-bobo? Je hebt samen even de tijd de doden, en als hij vraagt wat je doet, hoe verkoop je jezelf in die luttele seconden?

“You rarely get a second chance for a first impression” dus hier wat tips.

Wat wil ik uit het gesprek krijgen?
“The first goal of any meeting is to get a second one.” In een zeer kort tijdsbestek wil je iemand meegeven wat er bijzonder is aan jou of je muziek. Vermijdt in het gesprek je drang naar details, en benadruk relevantie.

Wat wil de andere?
“Choose those things you know are of most interest to your listener—what your service or product can do for them.” Een boeker inpalmen met een heel verhaal over je rockband, terwijl hij in z’n roster opzoek is naar een balkan-bandje, is niet slim. Peil de interesses van je gesprekspartner.

Ik, ik, ik en ik
Valkuil: aan één stuk door ratelen over jezelf en hoe goed alles (inclusief jezelf) wel niet is. Ten eerste is het niet sociaal, en ten tweede levert het niets op. In een elevator pitch zit een belangrijk stuk over jou, maar een net zo belangrijk stuk is weggelegd voor de andere partij.

“Keep it real”
Stoere verhalen of grootspraak gaat tegen je werken. Blijf dicht bij wat je doet en vooral hoe je iets doet. Uitspraken als ‘volgend jaar wil ik op Lowlands staan’ of ‘ik wil 2000 platen verkopen’ zijn te suggestief en eenduidig: iedere muzikant wil dat.

Wees specifiek
Als je dan vertelt over je succes(en), maak het zo persoonlijk en to-the-point mogelijk. “We speelden voor 200 man, en na de show was meer dan de helft met een CD van ons naar huis: 106 CD’s verkocht!”

Overal op voorbereid
Een visitekaartje, een exemplaar van je CD, of een paar frisse antwoorden op kritische vragen draag je overal met je mee. Andersom ook: stel goede vragen, vraag om contactgegevens of vraag om een andere vorm van een reminder zodat ook jij weer contact kan opnemen met diegene.

Wat is het probleem?
Cruciaal. Als je namelijk iemand anders zijn of haar probleem kan oplossen, ben je binnen. Wanneer je reacties krijgt als: ‘maar wat heb ik eraan?’, dan zit je op het verkeerde spoor. Meedenken hoe de ander er beter van wordt, is zo gek nog niet.

Bezieling en beleving
Zei ik daarnet cruciaal? Dit is misschien nog wel crucialer. Passie. Noodzaak. Onverzettelijkheid. Je wint iemands aandacht niet alleen met de inhoud maar ook de manier waarop je het verteld. Bevlogenheid en andere positieve vibes moeten eerlijk overkomen en je haalt de buit binnen.

Verdere tips of ‘best practices’ zijn meer dan welkom. Mis ik iets in dit elevator pitch verhaal?

Inspiratie c.q. bron: Crafting an Effective ‘Elevator Pitch’

Het artikel lees je hier.

We weten nu aardig wat Spotify kan en wil met muziek(streaming). De ontwikkelingen gaan razendsnel en er zijn weer nieuwe muziekservice platforms die uit de grond poppen en hartstikke interessant zijn voor de indie-muzikant. Een klein overzicht van upcoming websites die je niet wilt missen.

Grooveshark: Eigenlijk een kopie van Spotify vermengt met Last.FM features. Zonder enige registratie kan je (indie)artiesten die bij (indie)labels zitten makkelijk via de zoek button (bijvoorbeeld Kyteman, Spinvis, Moss) vinden. Dubbelklik op de songs die je wilt horen en je playlist wordt gemaakt. Direct zonder vertraging luister je de songs.

Grooveshark verdient haar centjes door de VIP accounts van $3 dollar per maand, de advertentieopbrengsten van ads die je aan de zijkant tegenkomt en ‘campaigns’ waarbij een artiest voor een bepaald bedrag een aantal plays kan kopen, wanneer soortgelijke artiesten worden gedraaid en ze gerecommend kunnen worden. Hoe de artiesten worden betaald, is niet echt duidelijk.

TheSixtyOne: Deze website is echt fenomenaal gaaf. In de ‘head title’ van de website staat: “new artists make music and listeners decide what’s good.” Dat is kort gezegd wat je hier aantreft. Een sociaal netwerk wat nieuwe muziek wil horen en haar waardering daar letterlijk voor uitspreekt. Maar dat is niet alles…

De vormgeving op de website is geweldig. Heel erg op beeld(merk) georiënteerd,. Zien is geloven. Maar er is nog meer…

Net zoals bij Last FM kan je songs waarderen. Als ‘listener’ krijg je echter een soort van digitale reputatie als songs die jij waardeert ook goed worden beluisterd. Die status kan je weer gebruiken als fan om bepaalde muziek te ‘promoten’. Super concept, want daardoor wordt het leuk om muziek te ontdekken en mensen te laten ontdekken.

Verder kunnen artiesten allerlei merch en albums aanbieden waar SixtyOne een paar dollar vanaf snoept, de aanstaande shows communiceren, foto’s laten rouleren… kortom: een website die je móét uitchecken als artiest en muziekliefhebber!

Next Big Sound: Een directe concurrent van mijn waarde collega’s van New Music Labs. Het is een online beschikbare vergelijkbare Tribemonitor (© New Music Labs) wat de dynamiek van sociale profielen inzichtelijk maakt. Hoe is het verloop van je fans, op welke sociale profielen ben je als artiest populair? Waar verlies je fans, en waar ben je ‘hot’? Je kunt het zelfs met ‘concurrenten’ vergelijken.

Je kan makkelijk je eigen band toevoegen en die houdt helemaal gratis voor jou de statistieken bij. Handig toch?

ArtistData: Sick and tired van het updaten van al je profielen? ArtistData biedt je soelaas. Eén centraal punt waar je jouw gegevens invoert (shows, blogs, RSS feeds, (twitter)status) en ArtistData zorgt dat het op al je sociale profielen wordt upgedate. De belangrijkste profielen welke ArtistData ondersteunt zijn: MySpace, Facebook en Twitter, maar er zijn meer synch mogelijkheden.

De gratis variant ondersteunt dit alles al, en met een aantal dollar per maand koop je nog meer functionaliteit. Check deze 2 minuut durende video om een indruk te krijgen.

Bron: The New Rockstar Philosophy

Zoveel dagen met zoveel nieuws en interessants. Het is lastig om dat allemaal snel online te krijgen. Maar geduld is een schone zaak. Waar later de bevindingen van seminars op zaterdag (Noorderslag) zullen volgen, eerst nog dag twee op de Unconvention.

Beginnen met het meest interessante panel van de dag, misschien wel van heel de Unconvention: Zero Budget Marketing. Bestaat het, en zo ja, wat kan je ermee?

Niels Aalberts (manager Kyteman, blogger EHPO) vertelt dat zijn totale marketingbudget voor Kyteman €53,10 was. Tijdens de grote release-show op Noorderslag stuurde Colin een sms naar de persoonlijke adressenbestanden. Ook als je zijn nummer niet had stond in het scherm: ‘Van: Kyteman’. In het smsje nodigt hij je uit om bij zijn show te komen kijken. De persoonlijke benadering zorgde mede voor een daverende opkomst. Een prachtvoorbeeld van dit principe.

Een andere tip om zonder geld jezelf te promoten: overwin je lokale scene. Volgens Ruth Daniels en Niels essentieel om enigszins serieus genomen te worden. ‘Word of mouth’ is het meest succesvolle ‘marketingmiddel’. Niels: “En als je jouw neefje of buurmeisje niet kan overtuigen met je muziek, durf dan niet eens te denken aan grotere plannen.”

En wat betreft internet (Twitter en andere sociale profielen) zegt Ruth: “The internet is a conversation. The respected people are the powerful tribe leaders.” Met andere woorden, als je boodschappen naar buiten toe, voor wie dan ook houtsnijden, kun je de communicatiekanalen ook echt gaan inzetten voor jezelf. Krachtig promotiemiddel zonder kosten.

Moet een band dan alles maar voor de gratis gaan weggeven? Ja en nee. Niet alles, maar je moet, zeker in het begin, het de ander zo makkelijk mogelijk maken om jouw muziek te ontdekken. En als men enthousiast is over je muziek en je mailt, krabbelt, twittert: reageer binnen een dag. Bedank mensen.

Het laatste prikkelende punt dat Niels naar voren brengt is het vertrouwen in mensen en hun besteding. “Publiek weet dat jij hard moet werken voor je geld. Ga niet uit van het illagele downloaden, maar creëer het vertrouwen door tracks gratis down te loaden of tegen een zelf te bepalen prijs. Mensen gaan echt betalen.”

Eerder op de dag spraken Marco Raaphorst, Paul Keller en Kristin McGhee over Remix The Future. Wat gebeurt er in het ‘sample-circuit’ en hoe staat men er tegenover? Je wilt niet de hele dag ‘politieagentje’ uithangen en zolang het niet commercieel is, is het niet erg? Maar waar trek je de grens?

Is er namelijk zoiets als originele muziek? Sampled niet iedere artiest, neem bijvoorbeeld het bluesschema? Het zijn vooral de vraagtekens die overheersen in dit gesprek. Concluderen of categoriseren heeft geen zin. Iedere context verschilt weer en vraagt om een andere benadering.

Paul Keller: “You can’t grow up without being exposed to Beatle music. Strange that we can not sample. They still control how we consume it.” Volgens Paul zou het volgende wel helpen: ‘learning to let go.’

Mooie inzichten zo bij elkaar.
Vervolg van deze serie wordt een op zichzelf staande post van ESNS. Een panel zorgde voor zulke opmerkelijke statements en vooral ook houding: Future of Labels. Zeer binnenkort daar mee over, en een update van het albumproces van With Ice.

De band C-Mon & Kypski komt met een hoogstandje ‘web 2.0′, marketing en fanbasing. One Frame of Fame. De basis is heel simpel (dat is het altijd met goede ideeën) en technisch perfect aangeboden.

Iedereen kan in de nieuwe clip van C&K ‘meespelen’. En wie wil dat nou niet?

Wanneer je de website van One Frame of Fame bezoekt, staat er in drie stappen duidelijk uitgelegd wat je hier kan doen:

1. C&K laat een frame zien van de muziekclip.
2. Jij doet precies na wat op dat frame te zien is
3. C&K voegt het frame toe aan hun muziekclip.

Op moment van schrijven hebben 4480 mensen hier aan meegedaan. Dat zijn 4480 mensen die hoogstwaarschijnlijk ook de moeite hebben genomen om de clip terug te zien en te luisteren naar de nieuwe singel. Bijna 5000 mensen die je singel al hebben gehoord en hebben bijgedragen. Dat is promotie ten top en crowd-sourcing ten top.

Vervolgens wil je natuurlijk laten zien aan iedereen dat jij in de clip van C&K zit. Met een druk op de knop van je favoriete sociale media plaats je automatisch een linkje op Twitter, Facebook of Hyves. Veel meer mensen dan die 4480 komen in aanraking met het principe, kijken of beluisteren het, maar doen verder niet mee. Kennen we de term ‘viral marketing’ nog? Drijft op het principe dat je iets zo leuk vindt, dat je het graag aan je vrienden doorstuurt. Zonder distributie-budget verspreid jouw -in dit geval- filmpje zich razendsnel. Over de hele wereld.

C&K haalt het NOS-journaal met hun actie. Weer exposure aan een hele hoop potentiële nieuwe fans.

Een idioot goed idee om je naamsbekendheid een vette boost te geven. Meer dan 5000 potentiële fans zullen de aanstaande C&K clip gaan bekijken om te zien of ze in een frame voorkomen. Er zijn namelijk -helaas- maar een kleine 1400 frames te verdelen. Dat betekent wel weer dat 1400 fans worden beloont, en die zullen de videoclip delen op hun sociale profielen met de titel: ‘ik zit in een videoclip!!!’.

Zo doen we dat in 2010. En die singel… klinkt helemaal zo gek nog niet…

Ik was niet op de hoogte van deze gast: Nalden. Zijn naam wel is voorbij zien komen, maar na het zien van zijn interview bij DWDD buitengewoon geïnteresseerd geraakt. Hoe hij ‘branding’ toepast is een goede inspirator voor muzikanten. Filmpje het bekijken waard, en daarna even naar zijn website.

Erwin Blom, door vele terecht gezien als Twitter-goeroe, presenteerde vanmiddag zijn boek Handboek Communities. Los van het feit dat dit boek allerlei interessante teksten bevat, is de release van dit succesvolle boek minstens zo interessant. Wat kunnen wij in de muziek leren van het uitbrengen van een boek? Nou, een hele hoop…
Mijn verslag van de middag.

Erwin Blom begon zelf met het vertellen van zijn verhaal rondom zijn boek. Het principe voor zijn ‘succes’ is eigenlijk heel simpel: sociale netwerken en dan vooral Twitter.

Door te vertellen waar hij mee bezig is en met mensen zijn passie te delen, vinden andere het interessant om dit ook weer met hun vrienden/kennissen te delen. Het oer-oude en best bewezen marketingprincipe: mond-tot-mond-reclame.

Vooral door het berichten van hoe het boek steeg in de boekcharts ging er steeds meer rondom het boek leven. Het moment dat het boek ook daadwerkelijk op de deurmat werd bezorgd, ontstond binnen no time een foto-bust op Flickr van mensen die trots wilde laten zien het boek te bezitten.

Vervolgens ging Erwin door en kwam met een gratis downloadable *.pdf bestand van het boek. Deze versie was gratis en het bood mensen de gelegenheid te adverteren. De pagina’s werden makkelijk en tegen betaling gevuld en het pdfje is meer dan 10.000 keer gedownload. Adverteerders blij. Erwin blij. Mensen blij.

Het verhaal kreeg extra dimensie toen Petra de Boevere alias het meisje van de slijterij haar bevindingen met ons deelde. Haar zeer ontwapende en gezellige manier van praten zorgde ervoor dat heel de zaal haar met luid applaus van het podium begeleide. Zij zag een verschuiving van de 4 P’s (product, plaats, promotie, prijs) in de sociale media c.q. internet. Daar geldt: passie, persoon, profilering en promotie. Waarheid als een koe.

Ook Hyves en Sellaband waren aanwezig om te vertellen over hun sociale media ervaringen. Deze beide presentaties vond ik wat tegenvallen. De vertegenwoordiger van/voor Hyves, Yme Bosma, vertelde over het gebruik van Hyves op het kantoor. Zou dat moeten kunnen en/of mogen? Door hem zelf werd al opgemerkt dat het pand vol ZZP-ers zat. Niet echt een geweldige plek om Hyves op deze gekozen manier te promoten. En dat promoten lag er nogal dik boven op. Te dik.

Het tempo werd helemaal uit de presentaties gehaald door Dagmar van Sellaband. Hij had problemen gehad met het arriveren op de locatie, waardoor hij een heel stuk had gemist van de vorige sprekers. Zijn presentatie sloot totaal niet aan en was voor vele gesneden koek. Hij verleidde zichzelf ook nog om onverstaanbaar te gaan bakkeleien met iemand op de eerste rij. Op Twitter ontstond voornamelijk een kritisch geluid rondom de P van Passie die het Slijterijmeisje zo goed had geïntroduceerd. Die was bij Dagmar ogenschijnlijk ver te zoeken.

De vertegenwoordiger van Nu.nl (Jesse Burkunk) zorgde weer voor wat frisse elan. Wat ook hij sterk benadrukt, en wat langzaam de boodschap is in deze pittige blogpost, is de kracht van sociale media in het creëren van waarde. Let op, waarde. Oude verdienmodellen zijn te veel gefocust op het woordje ‘verdien’ in dit woord. Natuurlijk mag er geld worden verdient, dat doet Erwin Blom nu ook met zijn boek, maar sociale waarde creëert een breed draagvlak voor een -jaja- community om geld te gaan besteden.

Ronald van den Hoff bevestigt dat deze manier van denken ook toepasbaar is voor seats2meet. Deze vergaderlocatie waar Erwin zijn presentatie deed, is totaal ‘sociaal’ ingericht in bedrijfsvoering. Zo kwam ik erachter dat seats2meet voor ZZP-ers vrij toegankelijk is. Dat betekent: gratis thee, gratis koffie, gratis lunch en gratis wifi. De locatie verdient haar geld door warme aanbevelingen en personen/bedrijven die (prive) vergaderruimtes afhuren. En dan niet per zaal. Nee, per stoel. Innovatieve en buitengewone locatie!

Deze dagbeschouwing sluit ik af met afsluiter Martijn Aslander die beweert dat Twitter de Nobelprijs voor de vrede zou moeten krijgen. Hij ziet in Twitter een medium dat sexe, leeftijd, achtergrond, opleiding, ervaring en etniciteit totaal ondergeschikt maakt en daarmee ‘super sociaal’ is. Mooie gedachten.
Helaas was het zuurstof in de ruimte op, en wilde men graag gaan borrelen. Daarom was Martijn, jammergenoeg, dit keer zeer bondig en kort in zijn praatje.

Goed.
Het Handboek Communities-event was een pracht plek om wat mensen te ontmoeten. Zie ook de fotostream hier beneden van Punkmedia. Maar ook een bevestiging dat we in de muziek nog absoluut niet genoeg gebruik maken van ons online sociale netwerk. Wat Erwin laat zien in dit inspirerende voorbeeld is de waarde die continue wordt gecreëerd in zijn netwerk. Mensen willen er maar aandacht aan blijven schenken, wat resulteert in mooie verkoopcijfers. De kracht van Twitter valt niet (meer) te ontkennen. Ook voor de muziek niet.

Presentatie Erwin Blom (by Punkmedia)

Petra de Boevere (by Punkmedia)

Martijn Aslander (by Punkmedia)