Ik heb het al eens eerder de revue laten passeren, ook EHPO kwam laatst met een goedbedoelde e-mail die de plank volledig misslaat, ik krijg ze ook zo nu en dan.

Het ‘waarom ik wel reageer -want ik waardeer als iemand de moeite neemt mij te mailen- maar de afzender geen schijn van kans heeft’ leest u hier.

click to enlarge

De mail begint prima, maar waar mijn wenkbrauwen fronzen is bij ‘power-metal’. Wanneer je “via het internet op mijn site komt (??)”, en vervolgens een band die power metal speelt aan mij voorstelt, kan je je twee dingen afvragen voordat je op de verzendknop drukt:

• Zou Music United wel bij ons passen?
• Zou Music United überhaupt wel wat voor ons kunnen betekenen gezien de hoek waar het bedrijf in opereert?

De kans is klein dat op deze vragen een overtuigend ‘ja’ kan worden geantwoord, maar de volgende twee vragen zijn net zo wezenlijk:

• Zou [bandnaam] bij Music United passen?
• Zou [bandnaam] wat kunnen betekenen voor Music United (:lees geld)?

Natuurlijk kun je als beginnende band misschien weinig geld aanbieden, maar de potentie tot inkomen moet heel aantoonbaar worden gemaakt. Die vragen moet je jezelf ook stellen als je op de verzendknop drukt.

Dus vervolg ik, voornamelijk voor deze blogpost, mijn weg naar de MySpace van deze band. De stijl van de MySpace-pagina is uiteraard in ‘metal design’ uitgevoerd. Eerste twee dingen die me opvallen:

• Optreedlijst: 2 optredens, één over twee weken de andere eind oktober.
• De bio: de brakheid van het Engels, en de inhoud.

Xxxxxxx was founded at the end of 2004. Songwriter and guitarist Xxx Xxxx wanted to break the illusion that heavy metal is only popular in metalminded quarters; he wanted to compose a kind of metal for everyone. [..] Xxx had the help of Xxx, who assisted him with writing the right lyrics: well- considered lyrics about love, understanding and social abuses; interweaved with mystic and fantasy.[..] That’s why the band chose for a bat as their symbol. [...] The first years were a real hell. Musicians came and left. It was very hard to find musicians with the right professional spirit to let the project succeed. The band reformed 3 times before the right line-up was found: 6 talented musicians who all have the same goal … : to bring Xxxxx as far as possible in the musicworld. Fantasy ? My ass !!! And now the story will start by unleashing our thunder to the [...]

De ‘professional spirit’ waar in de bio over wordt gerept, komt totaal niet terug in het stukje tekst. Er staat geen enkel aanknopingspunt met wat in een MusicMaker zo goed is opgesteld: de eisen van een bio. Oninteressante informatie, en absoluut niet concrete doelen die bereikt zijn of willen worden bereikt. ‘To bring xxx as far as possible in the musicworld.’ is een non-goal. Wat is ‘as far as possible’ en wie wil niet de top bereiken?

De commercialiteit gesuggereerd in de e-mail vind ik nergens terug op de website. In een oogopslag kan ik de radiostationen waar de beste band wordt gedraaid in het buitenland niet vinden, de positieve reviews zijn links naar het volledige artikel (dus geen ‘oneliners’ die prikkelen) of in het Duits. Complete misser! Want ik (en andere muziekprofs) heb(ben) doorgaans de tijd niet om door te zoeken of hele lappen tekst te lezen.

Klik ik toch stiekem op een link, werkt de link niet…

De cirkel die ik in de email heb gezet om ‘enorm veel potentie’ kan ik met bovenstaande dus diep in twijfel brengen. Let wel, ik heb niet eens de muziekplayer aangezet! Zou ook stom van mij zijn, omdat ik werkelijk waar geen idee heb wanneer metal goed of niet goed is. De gemotiveerdheid van de bandleden wil ik niet in twijfel trekken, maar of de energie nou goed wordt gekanaliseerd? Ik durf volmondig ‘nee’ hierop te antwoorden.

Dit is wat de band vergeet.

Het is niet ‘een manager’ wat de band nodig heeft, maar een totale focus op zichzelf en hun eigen kunnen. Ik benadruk nogmaals graag dat een manager geen enkele band kwaliteit kan geven, de kwaliteit moet vanuit de band zelf komen. “Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.” Als manager word je namelijk totaal niet serieus genomen met een product wat aan alle kanten rammelt.

Dus begin met je hele presentatie en (strategisch) denkwerk, maar niet voordat je alle aandacht hebt gericht op: je muziek.

We raakte aan de praat en voordat hij vertrok gaf hij mij een exemplaar van zijn nieuwe boek/essay ‘Van hoge naar nieuwe kunst‘, welke vooral is gericht op de muzieksector. Van de week eindelijk aan toegekomen om is te lezen. Misschien geen wereldschokkende nieuwtjes, maar wel zeer bruikbare en duidelijke punten ter overpeinzing.

Het boekje gaat voornamelijk in op de hoge kunst (kort door de bocht het klassieke concert of een opera voorstelling) en de nieuwe kunst (popmuziek, rap, dance) en dan met name de beleving van deze kunstvormen. Gedrag, sfeer, publiek en ontwikkelingen worden belicht. Hans geeft een paar mooie en onderbouwde bevindingen.

Hans Abbing over het muziek-publiek:

“De doorsnee liefhebber wil geen moeite doen; hij wil vooral meer van hetzelfde. Maar dit geldt niet voor de specialist. Elke kunstvorm kent een kleine groep van specialisten en een grote groep van ‘gewone’ liefhebbers. De specialisten zijn van mening dat echte kunst er alleen is voor mensen, die moeite doen. [...] De specialisten verliezen uit het oog dat het merendeel van de gewone liefhebbers helemaal geen moeite wil doen en ook niet wil leren. Ze kunnen ook genieten zonder details te onderscheiden. Zelfs na eindeloos herhaald luisteren of kijken blijven bepaalde details hun ontgaan. Voor hen is dat geen probleem.”

Als artiest kan je deze constatering nog wel eens uit het oog verliezen. Wil je een publiek benaderen naast ‘specialisten’, houdt dan rekening met de ‘luiheid’ van het publiek. Waarom is Frans Bauer zo belachelijk populair? Simpel. Het is simpel.
Dat betekend niet dat je ook Frans Bauer-muziek moet gaan maken. Integendeel. Naar mijn vrije interpretatie mag je wel kritisch kijken naar je song als je ‘populaire’ muziek wil maken. Maak je het voor het publiek niet te moeilijk?

Wat betreft podium performance en sfeer zegt Hans:

“Het publiek verwacht bij klassieke muziek een zeer goede uitvoering, die van orkest tot orkest maar weinig mag verschillen, en het poppubliek verwacht vooral een persoonlijke uitvoering die sterk verschilt van die van artiesten die hetzelfde werk uitvoeren. Het publiek verwacht eveneens dat de concerten binnen één serie telkens anders zijn. Door een verschillend verlopende communicatie tussen spelers en publiek is dat ook meestal zo. Vooral de sfeer verschilt. Het is niet toevallig dat de critici in de media relatief veel aandacht besteden aan de sfeer tijdens een popconcert.”

Als uitvoerend muzikant heb jíj het meeste vat op de sfeer van je optreden. En dan doel ik niet alleen op de muziek. Creeër ook voor, tijdens en na het concert iets om je concert heen. In Nederland, is mijn ervaring, komt het (muziek)café-publiek eerder naar het muziekoptreden vanwege de sociale gathering, dan dat het de moeite wil doen de muziek te ontdekken. In de basis moet jouw muziek zichzelf verkopen, maar je komt er niet onder uit dat een interessante performance met de dag belangrijker wordt om aandacht te winnen.

Verder nog een analyse door Hans van de jongste generatie publiek (tussen 15 en 25 jaar):

“De jongste generatie is gekarakteriseerd met behulp van de termen slimmer, sneller en socialer. Het woord zelfbewuster zou ook goed in het rijtje passen. [...] Groepen en groepjes zijn belangrijk. Tegelijk hecht men al op jonge leeftijd aan authenticiteit bij zichzelf en bij vrienden. Maar er is geen conflict tussen sociaal en authentiek. Binnen de eigen groep is authenticiteit essentieel. Zoals gezegd: je moet authentiek zijn om erbij te horen.”

Wanneer authenticiteit een belangrijke rol vervult bij de huidige generatie jongeren, weerspiegelt dat zeer waarschijnlijk ook in hun muziekkeuze. Althans, dat zou je zeggen. Ik zie in de huidige muziekbeleving voornamelijk het sociale aspect naar voren komen: het delen. Wanneer bepaalde mensen in mijn omgeving voor mij nieuwe namen laten vallen, wil ik die heel graag horen. Ik download hun muziek en hoop de verwachte verrassing te krijgen. Ben ik dan nog wel zo authentiek? Zijn we dan niet een grote kudde schapen?

Of is ‘authenticiteit’ anders te interpreteren? Wil de jongere generatie zich graag identificeren met authentieke muzikanten? Ik denk dat dit steeds belangrijker gaat worden. Alhoewel de trend dit tegenspreekt.

Esmee Denters is populair onder de jongeren maar absoluut niet authentiek. Lisa (winnaar laatste X Factor) komt met een opgelegd album met opgelegde liedjes. Als je wint, staat dat in het contract. ‘Halleluja’ prijkt al 10 weken als nummer 1 op de hitlijsten. Dit is een cover (echt?), maar losstaand daarvan, authentiek is de Lisa van nu niet.

Toch denk ik dat (op den duur) de fanbases van authentieke acts duurzamer zijn. Duurzamer dan de vluchtige fans van machinale pop-idolen. Wie staat er bijvoorbeeld morgen bij een optreden van Rafaella of Sharon?

Er zijn nog meer interessante bevindingen van Hans Abbing. Volgende post komt later dit weekend.

Keith Harris is afgelopen maandag op uitnodiging van MCN overgevlogen vanuit Engeland om een masterclass te geven over muziek management. Sinds 1977 staat Keith de grote Stevie Wonder bij, voornamelijk als personal manager. “If you wanted to speak with Stevie, you speak to Keith first.” Daarnaast werkte hij als marketing manager bij Motown. Hij promootte Marvin Gaye, Diana Ross, Smokey Robinson, The Commodores, Rick James en The Supremes.

Wat zijn de ervaringen van deze topmanager en wat kunnen we van hem leren?
Om te beginnen, en goed om te herhalen, zegt Keith aan het begin van zijn college: “We are working with art. So there are no precise right answers. All I share today is the way I see it.”

The Manager
“The manager is the interface between art and commerce. You are right in the middle. If you wanna make a living out of art, you need to know the commercial opportunities. Make sure you know what the artists’ needs and goals are for adapting the commercial targets.”
“When you engage with an artist look for three points:

1. Fundamental talent:
   Someone you can believe in as a manager. 90% of the time people will bring you down in the industry (record labels, tv-shows for instance). So you need to have total faith in your artist.
2. The artist must have something unique:
   And other people can see it too.
3. Artist must be prepared to work (very hard):
   You have to take every chance you will get. There is too much competition. If that means doing a morning show at 05.00 AM in the morning after a live concert till midnight, you do it. If you don’t wanna do it, someone else will.

“A manager needs to know a little bit of all (at least). And more vital: you need to know when you need specialists advice. For instance a record deal. Lawyers can notice the small changes which take place in recording contracts you can’t tell.”

“Energy is vital to make things happen.” A favorite quote of Keith: “Luck. The harder I work, the more lucky I get.”

360-deals
“Back in the ’60′s loads of record companies applied 360-deals. Boundries were broken down because of the unfairness for artists. It is nothing new what is happening now.”

The Robbie Williams deal (classic 360)

“What is missing in 360-deals for the standard artist? The 60 (?) million pounds Robbie got for signing this deal.”
“A downer of 360-deals is that if you fall out with your record company, you have no way to get income without involvement of the record company.”

Detailed information: “Good to know of is The Matrix-agreement. The record company of the country that signed the artist (i.e. Universal Holland) always get more money then the country where it is an success (Universal France). Therefor Universal France will put more efforts in French artists. Universal France will not benefit when a Dutch artist of Universal Holland will have big successes. Something likely happend with Kylie Minogue ‘I Can’t Get You Outta My Head’. It was major in Australia but other big EMI (?) labels around the world refused to put efforts in the song. The big boss had to insist personally to release this song in every country, selling more than 6 million copies. So be aware when a contract says ‘worldwide’. It only means they have got the rights. Not a promise to release worldwide.”

Miscellaneous

“Artists are getting record companies.”
“It used to be: music first. Now careers are not set up round music anymore. It is the ‘heat’. How much story/media attention and action can you set before the release?”
“Control is commerce.”
“To attract a fanbase is the hardest part.”

“You have to understand why the venue owner is really booking artists, why this person really signed your mailing list, and why people really go out to a bar at midnight on a Thursday.”